Σάλο έχει προκαλέσει μια ανακοίνωση επιστημόνων, βάσει της οποίας εντοπίστηκε ένα ανθρωποειδές με μακρόστενο κρανίο, τρία μακριά δάχτυλα σε κάθε χέρι και πόδι, χωρίς μύτη και αυτιά!
Η μούμια, καλυμμένη από λευκή στρώση σκόνης, βρέθηκε κουλουριασμένη κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην έρημο του Παράκας στο Περού.
Το σώμα, που χρονολογείται μεταξύ 245 – 410 μ.Χ, έχει ύψος 1.68 και τα εσωτερικά του όργανα είναι άθικτα, ενώ οι επιστήμονες επιχείρησαν να βάλουν «φρένο» στις φήμες για κατασκευασμένο εύρημα, κάνοντας έρευνες στην περιοχή.
Εκεί εντόπισαν πετρογλυφικά που απεικονίζουν ίδια ανθρωποειδή με τρία δάχτυλα και μακρόστενο κρανίο!
Η επιστήμη δεν έχει δώσει ακόμα επίσημες απαντήσεις, ενώ δεν έχει γίνει λόγος από τους ειδικούς για εξωγήινο ον, παρά το ότι η μορφή της μούμιας θυμίζει έντονα πλάσματα από ταινίες επιστημονικής φαντασίας!
Δύο νεαρά παιδιά πίστευαν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι καλόκαρδοι και το πλήρωσαν με τη ζωή τους.
Ένα ζευγάρι 20χρονων Αμερικανών σκοτώθηκε σε εδάφη που ανήκουν στο ISIS τον προηγούμενο μήνα, κατά τη διάρκεια ενός ποδηλατικού ταξιδιού ανά τον κόσμο και θέλοντας να αποδείξουν ότι οι άνθρωποι είναι καλοί.
Ο Τζέι Όστιν και η Λόρεν Γκέογκαν, παράτησαν πέρυσι τις δουλειές τους στην Ουάσινγκτον για να ξεκινήσουν ένα ταξίδι. Ο Όστιν ήταν vegan και δούλευε για το αμερικανικό υπουργείο Αστικής Ανάπτυξης και η Γκέογκαν ήταν vegetarian, και δούλευε στο γραφείο υποδοχής του Πανεπιστημίου Georgetown.
«Έχω κουραστεί να σπαταλώ τις καλύτερες ώρες της μέρας μου μέσα σε ένα μουντό κτήριο και να χρωματίζω τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου με γκρι και μπεζ χρώμα», έγραψε ο Όστιν στο blog του ανακοινώνοντας την κοινή τους απόφαση να τα παρατήσουν και να γυρίσουν τον κόσμο με τα ποδήλατά τους.
Το ζευγάρι κατέγραφε το ταξίδι τους στο Instagram και σε ένα μπλογκ που διατηρούσαν από κοινού. Όπως έγραψαν οι New York Times, μοιράζονταν με τους ακολούθους τους «την ευγένεια και τις πράξεις καλοσύνης που αντάλλαξαν με αγνώστους».
«Διαβάζετε τις εφημερίδες και καταλήγετε να πιστεύετε ότι ο κόσμος είναι ένα μεγάλο, τρομακτικό μέρος», έγραφε ο Όστιν. «Ότι δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους επειδή είναι κακοί». «Αλλά εγώ δεν το πιστεύω», συνεχίζει. «Το κακό σαν ιδέα είναι είναι ένα ψέμα που έχουμε εφεύρει για να αντιμετωπίσουμε την πολυπλοκότητα των ανθρώπων που έχουν αξίες και πεποιθήσεις διαφορετικές από τις δικές μας. Εν κατακλείδι οι άνθρωποι είναι ευγενικοί. Εγωκεντρικοί κάποιες φορές και κοντόφθαλμοι αλλά ευγενικοί. Γενναιόδωροι, υπέροχοι και ευγενικοί».
Δυστυχώς, το όνειρο του Όστιν και της Γκέογκαν είχε τραγικό τέλος όταν έφτασαν στο Τατζικιστάν, μια χώρα με ισχυρή παρουσία τρομοκρατών. Ενώ διέσχιζαν τη χώρα με τα ποδήλατά τους στις 29 Ιουλίου, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω τους, σύμφωνα με το CBS News. Πέντε άνδρες βγήκαν από το αυτοκίνητο και μαχαίρωσαν το ζευγάρι μαζί με άλλους δύο ποδηλάτες, έναν από την Ελβετία και έναν από τις Κάτω Χώρες.
Δύο ημέρες αργότερα, το ISIS δημοσίευσε ένα βίντεο που δείχνει τους ίδιους άνδρες που κάθονται μπροστά από τη μαύρη σημαία του ISIS. Οι άνδρες εμφανίζονται να κοιτάζουν την κάμερα και ορκίζονται να σκοτώσουν τους «δύσπιστους», σύμφωνα με τους New York Times.
Οι Βρυξέλλες βρίσκονται υπό κατοχή από έναν άτυπο στρατό που… «πολεμάει» για τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων...
Περίπου 91.000 υπάλληλοι σε 9.860 ομάδες πίεσης βρίσκονται επί ποδός για να εξασφαλίσουν ότι δεν θα υπάρξει ούτε μια απόφαση που να προασπίζεται τα συμφέροντα των πολιτών σε βάρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Με ετήσιο δηλωμένο προϋπολογισμό 1.5 δισεκατομμυρίου ευρώ, μπορούν να εξαγοράσουν να εκβιάσουν ή απλώς να… προσλάβουν σχεδόν οποιονδήποτε υπάλληλο των ευρωπαϊκών θεσμών επιθυμούν. Πρόκειται μόνο για τα λόμπι που καταγράφηκαν εθελοντικά στο αρχείο των ομάδων πίεσης, καθώς ο πραγματικός αριθμός είναι ακόμα μεγαλύτερος. Το βέβαιο είναι ότι περίπου 6.200 λομπίστες διαθέτουν ειδικές κάρτες εισόδου στο ευρωκοινοβούλιο (και τις χρησιμοποιούν σχεδόν καθημερινά) ενώ σχεδόν 30.000 άτομα διαμένουν και εργάζονται σταθερά στις Βρυξέλλες με μοναδικό στόχο να προωθούν τα συμφέροντα πολυεθνικών στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων της ΕΕ.Η οργάνωση Alter EU που μελετά τις σχέσεις των ομάδων πίεσης με θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογίζει ότι περίπου το 83% των συναντήσεων που πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση ανάμεσα σε λομπίστες και ανώτατους αξιωματούχους της Κομισιόν δεν καταγράφονται πουθενά ενώ σε μεσαία και κατώτερα στελέχη της Επιτροπής το ποσοστό ξεπερνά το 92%. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι εξαγγελίες του Γιούνκερ ότι θα έβαζε τάξη στην ανεξέλεγκτη δράση των μεγάλων λόμπι ήταν ένα φτηνό πυροτέχνημα.Σε αρκετές περιπτώσεις η παρέμβαση των λόμπι γίνεται εξόφθαλμη όταν τεμπέληδες κομισάριοι και ευρωβουλευτές δεν μπαίνουν καν στον κόπο να επαναδιατυπώσουν τα κείμενα που λαμβάνουν από πολυεθνικές επιχειρήσεις.Η δράση των λόμπι ξεκινά από τις απλές καθημερινές επαφές με τους περίπου 30.000 υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και φτάνει μέχρι την επίσημη συμμετοχή των ομάδων πίεσης στη λειτουργία των θεσμικών οργάνων.
Πρόσφατη έρευνα από το Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (CEO) απέδειξε ότι κατά μέσο όρο οι ομάδες αυτές αποτελούνται κατά 70% από εκπροσώπους πολυεθνικών, κατά 15% από μέλη ΜΚΟ ενώ μόνο το 2% των μελών τους προέρχεται από συνδικάτα.
Το καθεστώς των πιέσεων στην ΕΕ έγινε πολύ πιο σκοτεινό και ανεξέλεγκτο σε σχέση με τις ΗΠΑ, όπου και γεννήθηκε και θεσμοθετήθηκε η παρουσία των ομάδων πίεσης. Πολύ καλοί μαθητές των ΗΠΑ αποδείχθηκαν οι αξιωματούχοι της ΕΕ και στο φαινόμενο της «περιστρεφόμενης πόρτας», δηλαδή της μεταπήδησης αξιωματούχων στα διοικητικά συμβούλια κολοσσιαίων επιχειρήσεων και το αντίστροφο.
Η μεγαλύτερη αλλαγή που συντελέστηκε μετά την κρίση του 2007-2008 ήταν η γιγάντωση του τραπεζικού λόμπι που εισέβαλε κυριολεκτικά στα ανώτατα όργανα άσκησης πολιτικής παραβιάζοντας ακόμη και τους σαθρούς κανόνες διαφάνεια της ΕΕ.
Μόνο ο χρηματοπιστωτικός τομέας απασχολεί 1.700 λομπίστες οι οποίοι έχουν στη διάθεσή τους 120 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για να «εξαγοράσουν» τη συνείδηση της ΕΕ – δηλαδή τριάντα φορές περισσότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό όλων των συνδικάτων, των ΜΚΟ και των ομάδων προστασίας καταναλωτών που ασχολούνται με τη λειτουργία της ΕΕ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε κάθε υπάλληλο της ευρωπαϊκής ένωσης, που ασχολείται με ζητήματα τραπεζών, αντιστοιχούν τέσσερις εκπρόσωποι λόμπι. Στην «καρδιά» της τραπεζικής εισβολής βρίσκεται το περίφημο Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF). To «υπερόπλο» των τραπεζιτών δημιουργήθηκε το 1983 για να εκπροσωπήσει τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του πλανήτη απέναντι σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως το Μεξικό, που βυθίζονταν σε κρίσεις δημόσιου χρέους. The Brussels Business
Η ταινία The Brussels Business (-Ποιος κάνει κουμάντο την Ε.Ε.) είναι ένα ντοκιμαντέρ των Friedrich Moser και Matthieu LIETAERT για την έλλειψη διαφάνειας και την επιρροή των ομάδων ειδικών συμφερόντων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στις Βρυξέλλες, την Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτεύουσα. Η ταινία ήταν πολύ δημοφιλής στις Βρυξέλλες, την Αυστρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ στην Ελλάδα δεν έχει καν προβληθεί, στους κινηματογράφους ή από τα ΜΜΕ, παρότι αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της κρίσης και των μνημομίων, καθώς και την περίοδο του Αντρέα Παπανδρέου.Δείτε την στο βίντεο.
Με τον όρο Πυραμίδα του Ελληνικού αποκαλείται μνημείο στην περιοχή του Άργους, κτισμένο πάνω στην οδική αρτηρία που ένωνε το Άργος με την Τεγέα. Η ονομασία του προέρχεται από τη χαρακτηριστική πυραμιδοειδή μορφή του. Η χρονολόγηση του κτίσματος είναι αντικείμενο διαφωνιών, με την αρχική και πιο διαδεδομένη εκτίμηση να την τοποθετεί στον 4ο π.Χ. αιώνα. Για την πιθανή χρήση του έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες, π.χ. ότι χρησίμευε ως τύμβος, οχυρό, ή φρυκτωρία.
Ο Παυσανίας (2ος αι. μ.Χ.) στο έργο του Ἑλλάδος περιήγησις στο δεύτερο βιβλίο, Κορινθιακά (XXV, 7), αναφέρεται σε πυραμιδοειδές οικοδόμημα, χωρίς να είναι σαφές αν αυτό πρόκειται για την πυραμίδα του Ελληνικού ή τη γειτονική Πυραμίδα του Λυγουριού:
«Δεξιά καθώς κανείς πηγαίνει από το Αργος προς την Επιδαυρία υπάρχει οικοδόμημα που μοιάζει πολύ με πυραμίδα και έχει απεικονισμένες ανάγλυφες ασπίδες του σχήματος των αργολικών ασπίδων. Αυτού είχε πολεμήσει ο Προίτος εναντίον του Ακρισίου για την βασιλεία, και λένε πως ο αγώνας έληξε ισόπαλος και γι’ αυτό αργότερα συμφιλιώθηκαν, αφού ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μπόρεσε να πετύχει αποφασιστική νίκη. Λένε πως τότε πρώτη φορά συγκρούστηκαν οπλισμένοι με ασπίδες και οι ίδιοι και το στράτευμά τους. Για όσους εκατέρωθεν έπεσαν, επειδή ήταν συμπολίτες και συγγενείς, έγινε σ’ αυτό το μέρος κοινός τάφος». (Μετάφραση Νικολάου Παπαχατζή.
Όπως φαίνεται από το κείμενο, κατά την εποχή του Παυσανία το αναφερθέν οικοδόμημα ήταν διακοσμημένο με αργολικές ασπίδες και θεωρείτο, κατά τον ίδιο, τάφος (τύμβος) των πολιτών και συγγενών που έπεσαν σε μάχη πολεμώντας για την εξουσία. Χαρακτηριστικό της παλαιότητας της κατασκευής, σύμφωνα με τον Παυσανία, είναι ότι πρώτη φορά τότε είχαν χρησιμοποιηθεί ασπίδες σε μάχη.
Το 1991 η επιστημονική ομάδα του καθηγητή Ιωάννη Λυριτζή, διεξήγαγε έρευνα εφαρμόζοντας μία νέα μέθοδο χρονολόγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής ήρθαν σε ευθεία σύγκρουση με προηγούμενα πορίσματα αρχαιολόγου της αμερικανικής αποστολής του 1938, αφού η νέα ηλικία των κτισμάτων τοποθετείται στα μέσα προς το τέλος της 3ης χιλιετίας π.Χ. αντί του μόλις 3ου-4ου αιώνα π.Χ.
Η καθηγήτρια Μέρι Λέφκοβιτς (Mary Lefkowitz) έχει διαφωνήσει με τα παραπάνω συμπεράσματα, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι πέτρες που μετρήθηκαν μπορεί να ήταν ανακυκλωμένες από παλαιότερα κτίσματα, και ότι προηγούμενες έρευνες κατά τη δεκαετία του 1930, που επιβεβαιώθηκαν τη δεκαετία του 1980 από την αρχαιολόγο Helena Fracchia, αγνοήθηκαν. Ο Λυριτζής απάντησε σε άρθρο του σε επιστημονικό περιοδικό ότι η Λέφκοβιτς δεν κατανόησε και ερμήνευσε λανθασμένα την επιστημονική μέθοδο που ακολουθήθηκε.
Ο αρχαιολόγος καθηγητής Aδαμάντιος Σάμψων έγραψε πως έχει ήδη αποδειχθεί ότι το μνημείο χτίστηκε πάνω σε θεμέλια κτιρίου της Πρωτοελλαδικής εποχής, συνεπώς χτίστηκε σε κατοπινό από αυτή χρόνο. Εκτός αυτού, η τοιχοποιία της πυραμίδας, παρόμοια με εκείνη του Λυγουριού, καταδεικνύει την Κλασική ή Ύστερη Κλασική περίοδο. Κατά τον Σάμψων, η χρονολόγηση που έδωσε η ομάδα Λυριτζή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Το βίντεο ανέβηκε από την ομάδα UpDrones και είναι πράγματι εντυπωσιακό:
Τρεις είναι οι πιθανότερες εκδοχές, σύμφωνα με καθηγητή ανθρωπολογίας, για την εξέλιξη του ανθρώπου και το πώς θα είναι αυτός το έτος 5.000…
Ο Dr Matthew Skinner επιχειρεί να προβλέψει το πώς θα μοιάζει ο άνθρωπος σε μια εκδοχή επιβίωσης κάτω από το νερό, σε έναν άλλο πλανήτη ή σε μια νέα εποχή παγετώνων.
Η περιοχή Πόρτες του Ολύμπου, αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα γεωμαγνητικά μέρη της Ελλάδας. Σε αυτήν την περιοχή υπάρχουν οι μαρτυρίες για φώτα στον ουρανό, για ηλεκτρομαγνητικά πεδία αλλά κυρίως και για εξαφανίσεις κατοίκων της περιοχής.
Συγκεκριμένα ένας κάτοικος αφού είχε εξαφανιστεί για 3 μέρες, όταν επέστρεψε περιέγραφε περίεργα πράγματα. Μέχρι και ότι αντίκρισε υπόγειες πόλεις.
Στην συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική σπηλιά. Η σπηλιά της Τσακαλόπετρας. Το συγκεκριμένο σπήλαιο έχει μια ιστορία 600 ετών, από την εποχή της τουρκοκρατίας, όταν κάτοικοι του χωριού την χρησιμοποιούσαν σαν κρησφύγετο από τους Τούρκους αλλά και από τους Γερμανούς στην συνέχεια.
Το συγκεκριμένο σπήλαιο, αποτέλεσε και σημείο συγκεντρώσεων της Φιλικής Εταιρείας. Επίσης λέγεται ότι το ισχυρό γεωμαγνητικό και ηλεκτρικό πεδίο, με το οποίο είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη σπηλιά της Τσακαλόπετρας, έχει κινήσει το ενδιαφέρον και επιστημόνων της NASA ώστε να κάνουν τα δικά τους πειράματα.
Μέσα σε αυτό το σπήλαιο υπάρχει και ένα Εκκλησάκι στο οποίο η Φιλική Εταιρεία του Κοραή, είχε αφήσει έγγραφα-εντολές προς τους κατοίκους του χωριού, τα οποία έγγραφα σώζονται μέχρι και σήμερα.
Υπάρχουν οι μαρτυρίες ορειβατών του Χιονοδρομικού Ορειβατικού Κέντρου Ελασσόνας που αναφέρουν πως κάνοντας αναρρίχηση στην περιοχή του σπηλαίου ακούγανε πεντακάθαρα ομιλίες τις οποίες δεν μπορούσαν να εντοπίσουν από που έρχονταν.
Όπως θα διαπιστώσατε και εσείς μέχρι τώρα, οι θρύλοι και οι ιστορίες γύρω από αυτό το ιερό βουνό, είναι αμέτρητοι. Είτε πρόκειται για φυσικά φαινόμενα, είτε πρόκειται για ανεξήγητα γεγονότα, ή ακόμα και για μύθους που κρατάνε για χρόνια, ένα είναι σίγουρο, ότι ο Όλυμπος στην μυθολογημένη ιστορία, δεν αποτέλεσε τυχαία το σημαντικότερο μέρος της Ελλάδας… Δεν αποτέλεσε τυχαία, το κέντρο του κόσμου!
Εδώ και 30 χρόνια, o Edgar Latulip ήταν εξαφανισμένος. Δεν θυμόταν το όνομά του ούτε μπορούσε να συνειδητοποιήσει ότι ζούσε 80 μίλια από το σπίτι από όπου είχε εξαφανιστεί και όλοι πίστευαν ότι είχε πεθάνει.
Ο Edgar Latulip ήταν 21 ετών όταν εξαφανίστηκε από το σπίτι του στο Kitchener στο Οντάριο, τον Σεπτέμβριο του 1986, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Mirror. Κανείς δεν τον είχε δει από τότε.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της ιστορίας αυτής, είναι ότι ο ίδιος ο άντρας, έλυσε το μυστήριο.
Ο 50χρονος πλέον, έχοντας μια ξαφνική αναλαμπή τον Ιανουάριο, είπε σε μια κοινωνική λειτουργό ποιος ήταν. Ένα τεστ DNA που ακολούθησε επιβεβαίωσε τα λεγόμενά του. Η μητέρα του είπε στο CTV News ότι δεν είχε ακόμη μιλήσει με τον γιο της, αλλά ήταν συγκλονισμένη που έμαθε ότι ήταν ζωντανός.
Ο νεαρός άνδρας που υποβαλλόταν σε θεραπεία σε νοσοκομείο της περιοχής μετά από απόπειρα αυτοκτονίας εξαφανίστηκε και η αστυνομία τότε πίστεψε ότι μπορεί ακόμα και να έχει ταξιδέψει στους Καταρράκτες του Νιαγάρα για να αυτοκτονήσει, σύμφωνα με το Guelph Mercury.
Μετά την άφιξή του στον Νιαγάρα, ο Latulip φέρεται να ακολούθησε μία διαδρομή προς το St. Catharines του Οντάριο. Στο δρόμο όμως έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να υποστεί ολική απώλεια μνήμης.
Ο Latulip παρέμεινε στην πόλη του St. Catharines για τα επόμενα 30 χρόνια, ζώντας ουσιαστικά χωρίς να γνωρίζει τίποτα για το παρελθόν του.
Η μητέρα του, Sylvia Wilson, φοβόταν για το γιο της, ο οποίος είχε διανοητικά την ηλικία ενός μικρού παιδιού, ότι μπορεί να είχε κακοποιηθεί ή σκοτωθεί κατά λάθος. Μιλώντας μάλιστα πριν από μόλις δύο χρόνια, είπε: «Όταν ο Edgar εξαφανίστηκε, αρρώστησα και πήρα άδεια από την δουλειά μου. Ήμουν κοντά σε έναν νευρικό κλονισμό. Έχοντας μια απάντηση για το τι έγινε θα σήμαινε μια ολοκλήρωση σε όλο αυτό».
Η απάντηση που ζητούσε η μητέρα τελικά ήρθε μόλις την περασμένη Τετάρτη όταν η αστυνομία αποκάλυψε ότι ο Latulip ήταν ζωντανός και καλά στη υγεία του και ζούσε μόλις 80 χιλιόμετρα μακριά από εκεί που είχε εξαφανιστεί.
Οι αρχές πιστεύουν ότι ο Latulip είχε υποστεί κάποιου είδους τραυματισμό στο κεφάλι που τον έκανε να χάσει τη μνήμη του. Ο ντετέκτιβ Duane Gingerich είπε μάλιστα στο CTV News: «Είναι η μόνη περίπτωση, απ' όσο ξέρω, όπου καταφέραμε να βρούμε κάποιον που έλειπε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα».
