Πως η Νέα Τάξη Πραγμάτων μαθαίνει στον Έλληνα να μισεί την Ελλάδα

Η κρίση που διάγουμε φυσικά και αποτελεί ενορχηστρωμένη προσπάθεια εξωεθνικών παραγόντων υπό τον μανδύα της Ε.Ε.για την οικονομική καταστροφή της Ελλάδας και την καταλήστευση των υδρογονανθράκων της αλλά και των φυσικών πόρων.

Ζούμε την εξέλιξη μιας πολεμικής επιχείρησής εναντίον μας η οποία παρόλο που γίνεται με όχημα την οικονομία δεν παύει να απαντάει σε χαρακτηριστικά συμβατικού πολέμου.

Η εισβολή και καθυπόταξη μιας χώρας σε πρώτη φάση δεν είναι αρκετή για την διατήρηση της. Στην στρατιωτική πρακτική αμέσως μετά την κατάληψη του λόφου και την εκδίωξη του εχθρού δεν επακολουθεί η ανάπαυση αλλά οι εργασίες που θα διασφαλίσουν την παραμονή του νικητή στο ύψωμα.

Δεν αρκεί η κατάλυση της χώρας από μόνη της, δεν μπορεί η κατάλυση του κράτους να εξασφαλίσει την αέναη παραμονή του κατακτητή.Οι άνθρωποι είναι απρόβλεπτοι, τι θα συμβει αν αποφασίσουν σε μερικά χρόνια να ξεπεράσουν το αρχικό σοκ και να αντισταθούν έστω και αργά;

Η κατάκτηση και διάλυση μιας χώρας είναι μια επίπονη και μακροσκελής διαδικασία η οποία είναι καταδικασμένη σε αποτυχία εάν δεν στοχεύσει πρώτα στην καταρράκωση του ηθικού και την πολιτισμική αλλοίωση του κατακτημένου..

Οι Έλληνες πρέπει να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στο κράτος, πρέπει να αδικηθούν τόσο κατάφωρα που να χάσουν εμπιστοσύνη στην ίδια την φυλή τους.

Οι Έλληνες πρέπει να πεισθούν ότι η καταστροφή της χώρας δεν οφείλεται στον ξένο παράγοντα αλλά στους ίδιους τους ομοεθνείς τους οι οποίοι φυσικά είναι φαύλοι, άδικοι και απάνθρωποι.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό των ομολογιούχων που χάσανε τα χρήματα τους με το περίφημο κούρεμα του PSI.

Οι μικροομολογιούχοι αυτοί είναι άνθρωποι της εργατικής και μικρομεσαίας τάξης οι οποίοι επένδυσαν κυριολεκτικά τους κόπους μια ολόκληρης ζωής σε ομόλογα δημοσίου.Οι άνθρωποι αυτοί δεν αποτελούν επενδυτικά αρπακτικά αλλά άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν καμία γνώση της αγοράς και ούτε ήθελαν να αποκτήσουν, γιαυτό και προτίμησαν την ασφάλεια που παρείχαν τα κρατικά εγγυημένα ομόλογα.

Αυτοί οι άνθρωποι χάσανε τα πάντα μέσα σε μια νύχτα. Μέχρι σήμερα 17 από αυτούς.έχουν αυτοκτονήσει. Οι υπόλοιποι που παραμένουν ακόμα στην ζωή στερούνται των οικονομικών μέσων για την διεξαγωγή νομικού αγώνα.

Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούσαν στην συντριπτική πλειοψηφία τους λεγόμενους »νοικοκυραίους» οι οποίοι αποτελούσαν παράδειγμα στον περίγυρό τους, παράδειγμα που αποδείκνυε ότι όποιος δουλέψει,όποιος δεν κλέψει, μπορεί με χίλια βάσανα να ακυρώσει στην πράξη την περιρρέουσα παραφιλολογία στην Ελλάδα για την ματαιότητα της εντιμότητας.

Εάν οι άνθρωποι αυτοί κέρδιζαν το στοίχημα υπήρχε ο κίνδυνος να μεταδοθεί το θετικό μήνυμα ότι η εντιμότητα και η εργασία αμείβονται στην Ελλάδα κάτι που αντιτίθεται στα σχέδια των κατακτητών.

Η μετανάστευση των νέων ανθρώπων είναι ένα από τα πρώτα αποτελέσματα της προσπάθειας αποδόμηση της Ελλάδας αλλά και της ίδιας της Ελληνικής συνειδήσεως στις ψυχές τους.

Μορφωμένοι ή όχι και τόσο μορφωμένοι αλλά φιλόδοξοι και ενεργητικοί νέοι φεύγουν συνεχώς στο εξωτερικό αφήνοντας πίσω τους ηλικιωμένους συνταξιούχους.

Οι νέοι που θέλουν να μεταναστεύσουν δεν αναφέρουν απλά την εύρεση εργασίας ως κύρια αιτία αλλά την επιθυμία τους να ξεφύγουν από την Ελλάδα που κυριαρχεί η αδικία, η απαξίωση του ανθρώπου, η αναξιοκρατία. Οι νέοι Έλληνες έχουν πλέον δαιμονοποίησει την χώρα τους.

Ο απελπισμένος άνεργος ο οποίος βλέπε ότι το »κράτος» τον θεωρεί ως πλούσιο επειδή διαμένει με τους γονείς του και γιαυτό δεν δικαιούται το »κοινωνικό μέρισμα» βρίσκεται αντιμέτωπος με μια απάνθρωπη αντιμετώπιση που έχει ως στόχο να τον κάνει να σιχαθεί όχι απλά την χώρα τους αλλά το ίδιο το Έθνος του.

Ο αυτοαπασχολούμενος ο οποίος κινδυνεύει με φυλάκιση εάν δεν αποδώσει το 70 % του τζίρου του στα δημόσια ταμεία την ίδια στιγμή που βλέπει μεγαλοσυνταξιούχους των ΔΕΚΟ ξεπαρκάρουν αργά τα φρεσκοπλυμένα γερμανικά πολυτελή αυτοκίνητα τους από τα γκαράζ των πολυτελών μονοκατοικιών τους, είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα αναφωνήσει »σκατοφυλή είμαστε».

Οι δανειστές μετά την καταλήστευση των φυσικών πόρων της Ελλάδας θα προβούν στο δεύτερο στάδιο της κατοχής, την »σταθεροποίηση» τους.

Η Ελλάδα θα χάσει το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού έως 35 ετών.Οι άνθρωποι αυτοί θα μεταναστεύσουν χωρίς βέβαια να είναι σίγουρο ότι θα βρούνε δουλειά στο εξωτερικό. Θα δημιουργηθεί ένα σώμα ανθρώπων »νομάδων »οι οποίοι θα μετακινούνται σαν άδικες κατάρες από την Ελλάδα στην Γερμανία, από την Γερμανία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και από εκεί ακόμα και σε υπερπόντιες χώρες όπως η Αυστραλία και ο Καναδάς. Παροδικά θα επιστρέφουν στην Ελλάδα αλλά μόνο για να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους προτού αρχίσουν εκ νέου την αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό.

Στην Ελλάδα οι μισθοί θα πέσουν στα 200 με 300 ευρώ για όλους ανεξαιρέτως τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Οι όποιες βιομηχανίες και βιοτεχνίες υπάρχουν ακόμα θα κλείσουν και η Ελληνική αγορά εργασίας θα προσφέρει θέσεις μόνο στον τομέα των υπηρεσιών.



Πολύ σύντομα θα περάσουν νομοσχέδια από την Βουλή τα οποία θα επιτρέπουν την τσιμεντοποίηση των αιγιαλών και την δημιουργία ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων κολοσσιαίων διαστάσεων οι οποίες θα φιλοξενούν καζίνο. Τα καζίνο θα κατακλύσουν ακόμα και τα κέντρα των πόλεων που βρίσκονται κοντά σε αυτές τις τουριστικές περιοχές.

Η επικράτηση των σουβλατζίδικων και των καφενείων ως τις μόνες επιχειρήσεις που άντεξαν στην κρίση δείχνει την μορφή των πραγμάτων που θα έρθουν.

Η μόνη προσοδοφόρα δουλειά για τον νέο Έλληνα θα είναι αυτή του σερβιτόρου και του υπαλλήλου καζίνου.

Υπάρχουν μάλιστα και υποψήφιοι δήμαρχοι, ακόμα και στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι οποίοι απροκάλυπτα καλούν προς την υλοποίηση του οράματος τους που περιλαμβάνει την δημιουργία ζωνών ανάλογες με αυτές του Λας Βέγκας οι οποίες θα τροφοδοτούν με πελατεία και τις μικρότερες περιφερειακές τουριστικές επιχειρήσεις.

Η Ελλάδα θα μετατραπεί στην Κούβα του Μπατίστα. Οι τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες με τα καζίνο θα αποτελέσουν την μόνη προσοδοφόρα επιχειρηματική ενασχόληση στην Ελλάδα.

Το οργανωμένο έγκλημα υψηλού επιπέδου επιτέλους θα αποκτήσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον ανάπτυξης.Οι πολιτικοί επιτέλους θα αποκτήσουν μια πηγή η οποία θα μπορεί να τους λαδώνει με μετρητά με απλές και «αντρίκιες» διαδικασίες χωρίς να κινδυνεύουν από τους ανόητους δημοσιογράφους και την δίωξη τους για κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Οι επιχειρηματίες των καζίνο το μόνο που θέλουν είναι την στήριξη των πολίτικων και πάνω απ όλα πληρώνουν μετρητά και στο χέρι με χρήματα που δεν έχουν σχέση με το δημόσιο.

Η έλευση του οργανωμένου εγκλήματος σε κλίμακα ανάλογη της Ιταλικής μαφίας θα φέρει και την αύξηση στην διακίνηση των ναρκωτικών και της πορνείας.

Η νέοι Έλληνες θα έχουν πλέον τρεις επιλογές, ή να μεταναστεύσουν, ή να γίνουν τοξικομανείς ή να δουλέψουν για την »βαρια τουριστική βιομηχανία» η οποία θα αποτελεί το προκάλυμμα του οργανωμένου εγκλήματος.

Η απογοήτευση, η οργή και η αηδία των Ελλήνων θα είναι τόσο μεγάλη που θα στραφεί εναντίον της ίδιας τους της ύπαρξης. Η ενορχηστρωμένη απάνθρωπη επίθεση που δέχεται ο Έλληνας θα προκαλέσει τέτοια απελπισία που θα τον κάνει να κανιβαλίσει τον ίδιο τον εαυτό του, να στραφεί εναντια στην ίδια την εθνική ταυτότητα του.

Αυτή την φορά δεν υπάρχει ορατός εχθρός όπως στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και στην κατοχή που επακολούθησε, δεν υπάρχει ορατός εχθρός στον οποίο μπορείς να ρίξεις το φταίξιμο και να περιμένεις την καταστροφή του. Αυτή την φορά το ίδιο το Ελληνικό κράτος σε βασανίζει, η ίδια η πατρίδα σου σε εξοντώνει, άτομα που ομιλούν την Ελληνική σε κατατρέχουν και συ μέσα στην απελπισία σου δεν μπορείς να δεις καθαρά ότι αποτελούν προδότες και πράκτορες.



Ο Έλληνας δεν μπορεί να εξηγήσει πως και γιατί ο εργοδότης του τον εξαναγκάζει να δουλεύει ανασφάλιστος και να υπογράφει για υψηλότερες αποδοχές από αυτές που λαμβάνει στα αλήθεια. Ο Έλληνας δεν θα μπορέσει να συνειδητοποιήσει ότι το σχέδιο εκμαυλισμού της χώρας είναι σε εξέλιξη εδώ και 30 χρόνια αν όχι 60 και ότι οι εμπνευστές του έχουν την γνώση, την πείρα και την ικανότητα να αποσαθρώσουν κάθε πτυχή της κοινωνίας και του πολιτισμού μας. Δεν θα μπορέσει να ερμηνέυσει την συμπεριφορά του εργοδότη του ως προιόν του κρυφού πολέμου που δέχονται οι Έλληνες τα τελευταία 30 χρόνια με στόχο την διάλυση της κοινωνικής και εθνικής συνοχής.

Ο Έλληνας ο οποίος θα βλέπει τον γιατρό να ζητάει φακελάκι από τον συνταξιούχο των 300 ευρώ θα απελπιστεί τόσο από την αήθεια του δήθεν επιστήμονα, θα τυφλωθεί τόσο από την απελπισία του που δεν θα μπορέσει να σκεφθεί ψύχραιμα για να καταλάβει ότι ακόμα και το κοινωνικά απροσάρμοστο άτομο που παριστάνει τον γιατρό είναι προϊόν του σχεδίου εκμαυλισμού των Ελλήνων και δεν έχει σχέση με την πραγματική Ελληνική νοοτροπία.

Οι Έλληνες απογοητευμένοι και πεπεισμένοι ότι αποτελούν φυλή η οποία δεν αξίζει τίποτα καλό, ειδικά σε σύγκριση με τις βορειοευρωπαικές κοινωνίες, θα χασουν το ενδιαφέρον τους για τα εθνικά θέματα και θα αποδεχθούν πειθήνια την διαίρεση της χώρας σε αυτόνομες περιφέρειες οι οποίες θα μετατραπούν σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες όπου οι βορειοευρωπαίοι σωτήρες θα προσφέρουν εργασία στα ελληνικά «καθάρματα».

Απογοητευμένοι θα αποδεχθούμε το χάσιμο της εθνικής μας κυριαρχίας, την εκπόρνευση και καζινοποίηση της κοινωνίας και της πολιτικής σκηνής.

‘Ετσι τουλάχιστον προβλέπει το σχέδιο των κατακτητών.

Υπάρχει όμως κάτι σε αυτή την φυλή, μια δύναμη που της απαγορεύει να εξαφανιστεί.

Αν κάποιος περπατήσει σε πόλεις του εξωτερικού θα καταλάβει τους Έλληνες χωρίς συστάσεις, θα τους καταλάβει μόνο από την αύρα τους και από το βλέμμα τους.

Έχουν κάτι ιδιαίτερο οι Έλληνες, κάποια μεταφυσική δύναμη τους περιβάλλει που τους προστατεύει και τους οδηγεί.

Read More

Ο Ελληνας κατάσκοπος που έμεινε 30 χρόνια στις φυλακές του Χότζα

Ο Έλληνας βορειοηπειρώτης κατάσκοπος από τους Δρυμάδες Χιμάρας, Λουκάς Χρηστίδης, αφιέρωσε τα καλύτερα του χρόνια της ζωής του για την Μητέρα Πατρίδα.


Υπήρξε κατάσκοπος της χωράς μας στην Αλβανία και φυλακίστηκε για 30 ολόκληρα χρόνια στις απάνθρωπες φυλακές του Χότζα. Όταν πέσανε τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, ήρθε στην Ελλάδα, καμαρώνοντας για την προσφορά του.

Περίμενε να τιμηθεί, όμως αντί αυτού, κατέληξε σ» ένα δωματιάκι, 2 επί 2, ιδρύματος στην Ηγουμενίτσα, όπου και ζούσε τα τελευταία χρόνια. Εκεί άφησε πριν από λίγες ήμερες την τελευταία του πνοή… ξεχασμένος από την Πατρίδα στην οποία προσέφερε τα νιάτα του!

Στα Γιάννενα τελικά είχε γίνει η απονομή της Ελληνικής υπηκοότητας, ένα όνειρο ζωής για τον Έλληνα κατάσκοπο

Τα τελευταία του λόγια σε δημόσια συζήτηση ήταν: Έχουν περάσει 89 χρόνια και ακόμα ο Άγιος με κρατάει. Ο Άγιος με κρατάει πάνω, ακόμα αυτός για αυτό και έχω πολύ αγάπη, τι να μην έχω αγάπη για αυτό το μέρος! Το Ευλογημένο τούτο μέρος. Ευλογημένος τόπος είναι η Ελλάδα. Ναι η ΕΛΛΑΔΑ!

Αφηγείται τα όσα φοβερά υπέστη στις φυλακές του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα επί είκοσι οχτώ ολόκληρα χρόνια λες και ήταν σχολική τιμωρία. Οταν όμως φτάνει στο σήμερα σπάει:
«Ο,τι έκανα το έκανα για την Ελλάδα, και τώρα δεν αναγνωρίζουν ότι είμαι Ελληνας κάνουν πως δεν με ξέρουν», λέει βουρκωμένος.

Το παράπονο του Λουκά Χρηστίδη, είναι το παράπονο ενός κατάσκοπου τον οποίο οι μυστικές υπηρεσίες της πατρίδας του έριξαν στο «στόμα του λύκου» απ’ όπου βγήκε ζωντανός ως εκ θαύματος και όταν επέστρεψε του γύρισαν την πλάτη!

Τον στρατολόγησαν και τον έστειλαν στην Αλβανία, όπου συνελήφθη, φυλακίστηκε, βασανίστηκε φρικτά και τώρα, στο τέλος της ζωής του, ψυχικό ερείπιο πλέον, εγκαταλελειμμένος και από την ίδια του την οικογένεια, περιμένει τη δικαίωση από την πολιτεία μέσω μιας ταυτότητας που να βεβαιώνει ότι είναι Ελληνας.

Η περιπέτεια του Χρηστίδη θα μπορούσε να είναι σενάριο κατασκοπικής ταινίας. Βορειοηπειρώτης από το ελληνόφωνο χωριό Δρυμάδες της Χιμάρας, δραπέτευσε το 1944 για τη «μητέρα Ελλάδα» σε ηλικία είκοσι χρόνων και από την Κέρκυρα όπου έφτασε με βάρκα κατέληξε εθελοντής χωροφύλακας στη Ναύπακτο και από εκεί με το τέλος του εμφυλίου εγκαταστάθηκε στην Ηγουμενίτσα όπου δημιούργησε οικογένεια. Εκεί το 1962 στρατολογήθηκε από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες που τον προόριζαν για κατάσκοπό τους στην Αλβανία.

Δίκτυα Ελλήνων πρακτόρων δραστηριοποιούνταν ανέκαθεν στον αλβανικό Νότο με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών για την κατάσταση της ελληνικής μειονότητας αλλά και τη στρατιωτική κινητικότητα δεδομένου ότι από το 1959 στην Αυλώνα ελλιμενίζονταν σοβιετικά υποβρύχια.

Ομως την περίοδο εκείνη υπήρχε ένας επιπλέον λόγος που οι Δυτικοί «καίγονταν» για επιπλέον πληροφόρηση: Ο Ενβέρ Χότζα τα είχε σπάσει ήδη με τον Χρουστσόφ, είχε στραφεί προς τον Μάο και τους Αμερικανούς ενδιέφερε η τύχη της ναυτικής βάσης του Αυλώνα, καθώς φοβούνταν ότι οι Κινέζοι θα διαδέχονταν τους Ρώσους. Περισσότερες πληροφορίες τις οποίες μόνο οι Ελληνες Βορειοηπειρώτες μπορούσαν να συγκεντρώσουν, μιας και η Αλβανία ήταν απροσπέλαστη στους Δυτικούς.

Η αποστολή
«Συνεργάστηκα με το Α2 του στρατού και την Ασφάλεια για να πάω κατάσκοπος στην Αλβανία μαζί με άλλους δύο πατριώτες, από τη Βόρειο Ηπειρο, τον Γεώργιο Βήτο και τον Γεώργιο Ντάτση. Προορισμός μας ήταν το χωριό Δίβρι κοντά στους Αγίους Σαράντα, όπου θα συναντούσαμε έναν Βορειοηπειρώτη ο οποίος θα μας έδινε πληροφορίες για το εάν υπήρχαν Ρώσοι ή Κινέζοι στην περιοχή. Γι’ αυτή την αποστολή θα παίρναμε πέντε χιλιάδες δραχμές ο καθένας…».

Στο τάγμα των Φιλιατών Θεσπρωτίας τους δόθηκαν από το τμήμα πληροφοριών, το γνωστό Α2, συγκεκριμένες οδηγίες και οπλισμός -αυτόματα, πιστόλια, χειροβομβίδες, κ.ά.- και νύχτα πέρασαν στο αλβανικό έδαφος.

«Επειτα από πεζοπορία πέντε ημερών φτάσαμε στο χωριό Δίβρι και κρυφτήκαμε στο δάσος. Ο αρχηγός μας συνάντησε κρυφά τον πληροφοριοδότη, έμαθε αυτά που θέλαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Στα μισά της διαδρομής και ενώ διασχίζαμε μεσάνυχτα μια χιονισμένη χαράδρα γλίστρησα και έπεσα σε γκρεμό βάθους εφτά μέτρων περίπου. Φώναζα βοήθεια αλλά οι άλλοι δύο φοβήθηκαν μήπως μας ακούσουν οι αλβανικοί περίπολοι και με εγκατέλειψαν.

Εμεινα όλη τη νύχτα θαμμένος στο χιόνι και το πρωί με εντόπισε ο σκύλος μιας στρατιωτικής περιπόλου».
Ο Γολγοθάς του Ελληνα πράκτορα μόλις άρχιζε. Στις φυλακές των Τιράνων τον ανέκριναν επί δύο ολόκληρα χρόνια! «Ημουν δεμένος χειροπόδαρα και με βασάνιζαν όλο το εικοσιτετράωρο. Τα ποντίκια ήταν μεγαλύτερα από γάτες και δεν μ’ άφηναν να κοιμηθώ. Το μαρτύριο της αϋπνίας ήταν στην ημερήσια διάταξη, ακόμη και η εικονική εκτέλεση».

Με βαρύτατες κατηγορίες τον οδήγησαν στο δικαστήριο και τον καταδίκασαν σε καταναγκαστική εργασία είκοσι πέντε χρόνων.

Στο ορυχείο
«Με μετέφεραν σ’ ένα ορυχείο εξόρυξης χρωμίου και χαλκού στο Σπατς. Το στρατόπεδο αυτό ήταν το χειρότερο. Οι κρατούμενοι απελπισμένοι έπεφταν στα συρματοπλέγματα όπου τους εκτελούσαν οι στρατιώτες. Η θερμοκρασία στις στοές έφτανε στους 40 βαθμούς Κελσίου. Βγαίνοντας από το ορυχείο με το βαγόνι η θερμοκρασία ήταν 20 υπό το μηδέν.

Επί δεκατέσσερα χρόνια ο Χρηστίδης έσκαβε στο ορυχείο ώσπου μια μέρα τον φώναξαν στο γραφείο του διοικητή και του είπαν ότι απολύεται. «Πήγα στο διοικητήριο να πάρω το απολυτήριο όμως εκεί με περίμεναν αστυνομικοί που άρχισαν να με ξυλοκοπούν φωνάζοντας: βρωμοέλληνα γιατί έβρισες τον σύντροφο Ενβέρ Χότζα; Στο δικαστήριο με ψευδομάρτυρες μου έβαλαν άλλα δέκα χρόνια φυλακή για εξύβριση του Χότζα».

Η «περιήγηση» στα κολαστήρια του Χότζα-Λεζα, Αυλώνα, Μπαλς κ.α. συνεχίστηκε για τον Χρηστίδη μέχρι το 1990, οπότε με την κατάρρευση του καθεστώτος σε ηλικία εξήντα τεσσάρων χρόνων αποφυλακίστηκε. Ερείπιο, σωματικά και ψυχικά, πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την πατρίδα. «Είχα μπει νέος και έβγαινα γέρος. Ενας γέρος καμπουριασμένος, σκελετωμένος από τις κακουχίες και το βάρος της σκλαβιάς».

Η απόρριψη
Το μεγαλύτερο χτύπημα το δέχτηκε αφού πέρασε τα σύνορα. Η οικογένειά του που μέχρι τότε πίστευε ότι είχε σκοτωθεί, τον απέρριψε, εκείνοι που τον έσπρωξαν στην καταστροφή αδιαφόρησαν. «Εφτασα στο σπίτι μου σαν ξένος. Ολοι οι άνθρωποι μέσα εκεί, η γυναίκα μου και τα τρία παιδιά μου μεγάλα πια, μου ήταν άγνωστοι. Το ίδιοι και εγώ για εκείνους. Μ’ έδιωξαν από το σπίτι και πήγα να ζήσω σ’ ένα καλύβι, αλλά και από εκεί μ’ έβγαλαν. Για όλους ήμουν ένας παρείσακτος».

Ο Χρηστίδης απευθύνθηκε στις αρχές ζητώντας βοήθεια για να επιβιώσει. Βρήκε όμως κλειστή την πόρτα τους με εξαίρεση του γηροκομείου: «Ο διευθυντής Γιάννης Θεοδωρίδης έμαθε την ιστορία μου, συγκινήθηκε και μου εξασφάλισε στέγη στο ίδρυμα». Οι μυστικές υπηρεσίες τον αγνόησαν, η πολιτεία αδιαφόρησε. Δεν του εξασφάλισε ούτε μια μικρή σύνταξη, δεν του έδωσε έστω κάποια οικονομική ενίσχυση, ούτε τον δικαίωσε ηθικά. Μόλις προσφάτως, δεκαπέντε χρόνια μετά δηλαδή, του εστάλη μια τιμητική διάκριση από το υπουργείο Εξωτερικών.

Στο αίτημά του να του χορηγηθεί αστυνομική ταυτότητα που να βεβαιώνει ότι είναι Ελληνας, η απάντηση ήταν η έκδοση δελτίου ομογενούς, όπως αυτό με το οποίο είναι εφοδιασμένοι δεκάδες χιλιάδες Βορειοηπειρώτες. «Εγώ έγινα κατάσκοπος για να υπηρετήσω την Ελλάδα. Πριν κλείσω τα μάτια μου ας μου δώσουν ένα χαρτί που να λέει αυτό που αισθάνομαι και είμαι, Ελληνας δηλαδή».

Ο Λουκάς Χρηστίδης έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2013 πλήρης ημερών.

Read More

Γιατί φτιάχτηκαν οι Γκρίζοι Λύκοι

«Αν οι Έλληνες θέλουν να ξαναπέσουν στη θάλασσα, ο τουρκικός στρατός είναι έτοιμος», δήλωσε πρόσφατα ο ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Εθνικιστικό Κίνημα (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, αναφερόμενος στην ένταση στο Αιγαίο, σπεύδοντας να προσθέσει για άλλη μια φορά ότι η Κύπρος είναι τουρκική: «Αν η ελληνοκυπριακή διοίκηση θέλει ένωση, να μεταναστεύσει στην Αθήνα».

Μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, ο ακροδεξιός ηγέτης επιδόθηκε σε ένα ντελίριο ακραίων δηλώσεων με προφανή στόχο: «Κάποιοι να εξηγήσουν στην ελληνική κυβέρνηση τι έγινε το 1921 και το 1922. Αν δεν υπάρχει κανείς να τους εξηγήσει, εμείς μπορούμε να έρθουμε σαν σφαίρα στο Αιγαίο και να τους διδάξουμε πάλι την ιστορία».

Ο φανατικός κήρυκας του εθνικιστικού μίσους δεν είναι ωστόσο ο μόνος που καλλιεργεί συνθήκες πόλωσης στην Τουρκία. Επίσης πολύ πρόσφατα ο τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ σχημάτισε με τα χέρια του τον διαβόητο χαιρετισμό των Γκρίζων Λύκων, της νεολαίας φαινομενικά του Εθνικιστικού Κινήματος, μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση!

Ήταν στη συνεδρίαση του κόμματος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όταν ομάδα μελών προχώρησαν στον συγκεκριμένο χαιρετισμό και ο Γιλντιρίμ ανταπέδωσε τη χειρονομία χαμογελώντας και δηλώνοντας: «Αδέρφια μου εθνικιστές, πάνω από όλα το έθνος».

Το κόμμα του Ερντογάν διατηρεί πλέον στενές επαφές με τους φασίστες της Τουρκίας ενόψει του δημοψηφίσματος για τη συνταγματική αναθεώρηση της 16ης Απριλίου, το οποίο προβλέπει τη σημαντική ενίσχυση των εξουσιών του τούρκου προέδρου.

Η συμμαχία του Ερντογάν με τους Γκρίζους Λύκους επισημοποιήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, μετά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ Γιλντιρίμ και Μπαχτσελί, ο οποίος θέλει να διαδραματίσει ρόλο καταλύτη στις ζυμώσεις στο εσωτερικό της γείτονος. Ο ίδιος ο Μπαχτσελί μάς είχε απασχολήσει ιδιαίτερα κατά την περιοδεία του στα Βαλκάνια το 2012, όταν κατέφτασε στη Θράκη και τη Θεσσαλονίκη μέσα σε θερμό κλίμα «υποδοχής» από ακραίους ελληνικούς κύκλους, οι οποίοι όταν δεν απειλούσαν πως «θα χυθεί πολύ αίμα στη Θράκη», έλεγαν πως ο ακροδεξιός ηγέτης «θα γίνει δεκτός με μπαλτάδες, μπαρούτι και φωτιές».

Τη δράση των Γκρίζων Λύκων εμείς οι Έλληνες την ξέρουμε καλά, αν και το πλήρες φάσμα του έκνομου και μισαλλόδοξου στρατηγήματός τους αποτελεί ακόμα αντικείμενο διερεύνησης. Η νεοφασιστική ακροδεξιά οργάνωση Γκρίζοι Λύκοι, επισήμως η νεολαία του εθνικιστικού κόμματος της Τουρκίας, έγινε γνωστή ως παραστρατιωτικός βραχίονας του MHP κατά τη δεκαετία του 1970, όταν δολοφονούσε αριστερών φρονημάτων ακαδημαϊκούς και μαχόταν τόσο κατά του PKK όσο και αριστερίστικων ομάδων.

Η υπερπατριωτική στάση τους και το μάχιμο της παρασκηνιακής τους δράσης έχουν υπονομεύσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις της εκάστοτε τουρκικής κυβέρνησης με όλα τα ανοιχτά μέτωπα της χώρας, καθώς ο παντουρκικός στόχος τους δεν περιλαμβάνει υποχωρητικές στάσεις και παραχωρήσεις.

Περιλαμβάνει όμως δολοφονίες, ξυλοδαρμούς και πραξικοπηματικού τύπου επιχειρήσεις, καθώς σύμφωνα με -περισσότερο ή λιγότερο επίσημες- αναφορές των τουρκικών αρχών, οι Γκρίζοι Λύκοι, ο «ανεπίσημος στρατιωτικός βραχίονας» του Εθνικιστικού Κινήματος, έχουν προβεί σε 694 παραστρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις μεταξύ 1974-1980.

Τα τάγματα θανάτου των Γκρίζων Λύκων έχουν αμαυρώσει την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας ήδη από τη δεκαετία του 1960, δολοφονώντας αριστερούς και φιλελεύθερους ακτιβιστές, αλλά και φοιτητές και δημοσιογράφους. Όταν δεν έπαιρναν μέρος σε οδομαχίες και άνανδρες επιθέσεις κατά όσων θεωρούν στόχους τους, οι Γκρίζοι Λύκοι γίνονταν τον Μάιο του 1981 διεθνής είδηση, όταν το περιβόητο μέλος τους Μεχμέτ Αλί Αγκτσά αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’ στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου.

Με χαιρετισμό το κεφάλι του λύκου που σχηματίζουν με τα δάχτυλά τους, η παραστρατιωτική οργάνωση της άκρας Δεξιάς ονειρεύεται τις παλιές ένδοξες μέρες της τουρκικής ιστορίας, θέλοντας να ενώσει τους τούρκους μουσουλμάνους από τα Βαλκάνια ως και την Κεντρική Ασία σε ένα παντουρκικό μόρφωμα στο οποίο το σημερινό έθνος-κράτος της Τουρκίας θα είναι μόλις ένα τμήμα του.

Η παραστρατιωτική δράση των Γκρίζων Λύκων επεκτάθηκε μάλιστα στις αρχές του 1990 στις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ με τουρκικούς ή μουσουλμανικούς πληθυσμούς, περιλαμβάνοντας τον Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν) αλλά και τις περιπέτειες των τσετσένων αυτονομιστών.

Όπως ακριβώς και κάθε σκληρό φασιστικό μόρφωμα, ο πολιτικός φορέας των Γκρίζων Λύκων, το MHP, χαϊδεύει τα αυτιά του λαού με εθνικιστικές κορόνες και πατριωτική ρητορεία, μιλώντας για τα περασμένα μεγαλεία του τουρκικού παρελθόντος. Ο λύκος εξάλλου που λειτουργεί ως έμβλημα της οργάνωσης είναι ο θρυλικός σωτήρας του τουρκικού έθνους, την ίδια στιγμή που ρόλο σωτήρα αναγνωρίζουν στην αντισυνταγματική τους δράση και οι ίδιοι οι Γκρίζοι Λύκοι, υποσχόμενοι να κρατήσουν σκληρή γραμμή απέναντι στους εχθρούς των Τούρκων.

Παρά το γεγονός ότι η διασύνδεση των Γκρίζων Λύκων, με το αιματοβαμμένο παρελθόν των σφαγών και τα μέλη που μιλούν ανοιχτά κατά των εθνοτικών μειονοτήτων της Τουρκίας ως «ανθρώπινα σκουπίδια», με το κόμμα Εθνικιστικό Κίνημα (MHP), έναν από τους τέσσερις βασικούς πολιτικούς σχηματισμούς της χώρας, είναι πολύ γνωστή και καλά καταγραμμένη, οι λεπτομέρειες της σχέσης τους είναι τουλάχιστον ομιχλώδεις.

Γιατί τόσο αυτοί όσο και το ίδιο το MHP ξεπήδησαν μέσα από την ταραγμένη δεκαετία του 1970, όταν οι ακροδεξιοί θύλακες μάχονταν σώμα με σώμα στους δρόμους με τους κομμουνιστές και την αστυνομία σε μια σειρά ταραχών που θα οδηγούσαν προοδευτικά στο πραξικόπημα του 1980. Τα σημερινά μεγαλοστελέχη του κόμματος ήταν τα παλιά εκείνα τάγματα θανάτου και παρά το γεγονός ότι η ιδεολογία αλλά και το πλαίσιο εγγραφής των Γκρίζων Λύκων έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια (φαινομενικά τουλάχιστον), για την παλιά φουρνιά των μελών οι μνήμες του αίματος και της βίας παραμένουν φρέσκες.

Ο τουρκικός εθνικισμός είναι εξάλλου πολύπλευρος και καθόλου ενοποιημένος, γι’ αυτό και πολλές φορές το MHP, ως κοινοβουλευτικό κόμμα, φαίνεται να διαφωνεί με τη νεολαία του και τις διχαστικές της δηλώσεις. Ακόμα και ο Μπαχτσελί αντιπροσωπεύει δημοσίως μια πιο μετριοπαθή και πραγματιστική εκδοχή του εθνικισμού, εκεί που τα «νιάτα» του κόμματος εκπροσωπούν την πιο απλοϊκή ιδέα του καθαρού και αντιδραστικού εξτρεμισμού.

Οι ιστορίες τους ωστόσο μοιάζουν συνυφασμένες…

Η προϊστορία των Γκρίζων Λύκων

Ήδη από τις πρώτες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου, η Τουρκία διαδραμάτιζε κεφαλαιώδη γεωστρατηγικό ρόλο για τις δημοκρατίες της Δύσης που την ήθελαν το ανατολικότερο ανάχωμα στην εξάπλωση του σοβιετικού κομμουνισμού. Στις προσπάθειές τους να αποδυναμώσουν τη σοβιετική επιρροή στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, οι Αμερικανοί και η CIA τους χρησιμοποιούσαν τους ακροδεξιούς παραστρατιωτικούς της Τουρκίας για να φουντώνουν τα αντισοβιετικά μίση στις μουσουλμανικές μειονότητες της ΕΣΣΔ.

Αυτή η στρατηγική ενδυνάμωσε τους δεσμούς μεταξύ αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και τούρκων υπερεθνικιστών και η Τουρκία δεν ήταν φυσικά η μόνη χώρα της περιοχής που ένιωσε τους κραδασμούς του ψυχροπολεμικού κλίματος. Το 1952 λειτουργούσε στην Τουρκία μια καταδρομική ομάδα ανορθόδοξου πολέμου, στο πλαίσιο του μυστικού αντι-κομμουνιστικού νατοϊκού σχεδίου «Stay Behind», την οποία θα απορροφούσαν τελικά οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις.

Η ειδικοδυναμίτικη μονάδα ήταν μέρος της αντισοβιετικής ασπίδας που έφτιαξε η Βορειοατλαντική Συμμαχία και η CIA στην περιοχή και περιλάμβανε την ελληνική Κόκκινη Πρόβια, την ιταλική Γκλάντιο, τη γερμανική Επιχείρηση Ξίφος και πολλές ακόμα στα μήκη και τα πλάτη της Γηραιάς Ηπείρου, αν και φάνηκε τελικά ότι και στην Τουρκία ο νατοϊκός στόχος δεν θα ήταν άλλος από την αποτροπή της ανόδου της Αριστεράς στο τιμόνι της Ευρώπης, απηχώντας φευγαλέα πια το Δόγμα Τρούμαν.

Ο Τρούμαν υποσχέθηκε στις 12 Μαρτίου 1947 να προστατεύσει Ελλάδα και Τουρκία από τη σοβιετική σφαίρα επιρροής, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «αν η Ελλάδα και η Τουρκία δεν λάμβαναν τη βοήθεια, τότε ήταν αναπόφευκτο να πέσουν στον κομμουνισμό, κι αυτό θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου για όλη την περιοχή».

Έμπιστοι τούρκοι στρατιωτικοί, εθνικιστές και σίγουρα αντικομμουνιστές στάλθηκαν για εκπαίδευση στις ΗΠΑ το 1948, για να μάθουν καλά τα κόλπα του ανορθόδοξου πολέμου αλλά και τις δολοφονίες, τις απαγωγές, τα βομβιστικά χτυπήματα, τους βασανισμούς και κάθε άλλη δράση που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει το κλίμα…

Η ίδρυση της παραστρατιωτικής οργάνωσης

Ένας από αυτούς τους ακροδεξιούς στρατιωτικούς ήταν ο Αλπαρσλάν Τουρκές, που θα γινόταν το 1969 ο ιδρυτής του κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (Milliyetçi Hareket Partisi - MHP) και ο εμπνευστής της παρακρατικής νεολαίας των Γκρίζων Λύκων (Bozkurtlar). Αφού ξελάσπωσε μαγικά από το στρατοδικείο που πέρασε το 1945 για «φασιστικές και ρατσιστικές ενέργειες», ο συνταγματάρχης Τουρκές καλούσε τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της ΕΣΣΔ σε τουρκική πανστρατιά, ώστε να αναβιώσουν τη λαμπρή αυτοκρατορία του παρελθόντος.

Παρά το γεγονός ότι κάποιοι τούρκοι εθνικιστές κυοφορούσαν αντίστοιχο αντι-δυτικό μίσος πλάι στην αντι-σοβιετική ρητορεία τους, ο παρακρατικός σχηματισμός συνέχισε να χορεύει στον σκοπό που σιγοτραγουδούσε το ΝΑΤΟ και οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Χωρίς καμία έκπληξη, οι Γκρίζοι Λύκοι διέθεταν επίσης στενές επαφές με κάθε αντι-κομμουνιστική παραστρατιωτική ομάδα της Ευρώπης που υποστηριζόταν από τη CIA και ο Τουρκές έφτασε να έχει στην κατοχή του το 1968 πάνω από 100 στρατόπεδα εκπαίδευσης των αντι-σοβιετικών μαχητών του στην τουρκική επικράτεια.

Ο παραστρατιωτικός βραχίονας του κόμματός του έπαιρνε μέρος σε τρομοκρατικές ενέργειες κατά αριστερών στόχων και Κούρδων φυσικά στη δεκαετία του 1970, καταλήγοντας στον θάνατο 6.000 περίπου ανθρώπων. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, οι Γκρίζοι Λύκοι αριθμούσαν μερικές χιλιάδες μέλη, νεαρούς φοιτητές και εργάτες πρωτίστως, τους οποίους δεν μπορούσαν πια -ή δεν ήθελαν, κατά άλλη εκδοχή- να ελέγξουν οι τουρκικές αρχές.

Πρωταγωνιστές του κύματος βίας μεταξύ 1976-1980, εξόντωσαν αναρίθμητους αριστερούς εκείνα τα χρόνια, από διανοούμενους, δημοσιογράφους και συνδικαλιστές μέχρι αξιωματούχους τους κράτους και κούρδους πολίτες. Τώρα ήταν κανονικά τάγματα θανάτου και κάπου 220 ενεργά μέλη τους εκτέλεσαν 694 πολιτικές δολοφονίες και τρομοκρατικά χτυπήματα, καταλήγοντας στον θάνατο 5.000-6.000 ανθρώπων.

Τα πλέον διαβόητα χτυπήματά τους, σε όρους αντικτύπου τουλάχιστον, ήταν η σφαγή 100 Αλεβίτων τον Δεκέμβριο του 1978, αλλά και τα αιματηρά γεγονότα στην Πλατεία Ταξίμ την Πρωτομαγιά του 1977. Τώρα βέβαια λειτουργούσαν ως βαθύ κράτος κάτω από τις ευλογίες της επίσημης εξουσίας και το κλίμα αποσταθεροποίησης που έφεραν στο εσωτερικό της Τουρκίας θα κατέληγε όπως ξέρουμε στο πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου του 1980 του στρατηγού Κενάν Εβρέν.

Οι Γκρίζοι Λύκοι είχαν μέχρι τότε 1.700 παρακλάδια, 200.000 εγγεγραμμένα μέλη και πάνω από 1 εκατομμύριο θαυμαστές και συμπαθούντες, αν και είδαν τόσο τον πολιτικό τους φορέα όσο και την ίδια τη νεολαία να απαγορεύονται από το χουντικό καθεστώς. Δεν θα πέθαιναν βεβαίως, καθώς σύντομα θα γίνονταν αστέρια του παγκόσμιου δικτύου της τρομοκρατίας, μιας και το 1981 ενορχήστρωσαν την απόπειρα δολοφονίας του Πάπα.

Παρά τις σφαγές και τις θηριωδίες τους, οι Γκρίζοι Λύκοι παρέμεναν στο απυρόβλητο της εξουσίας, απολαμβάνοντας ένα ιδιαίτερο καθεστώς ασυλίας, ευγενική χορηγία από το βαθύ κράτος της Τουρκίας και τον πάντοτε πανίσχυρο πολιτικά στρατό της.

Περιττό να αναφερθεί, η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης θεωρήθηκε για τους παντουρκιστές Γκρίζους Λύκους ως η ιδανική ευκαιρία για την εξάπλωση της επιρροής τους στις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ με σημαντικούς τουρκικούς ή μουσουλμανικούς πληθυσμούς.

Κι έτσι πήραν ενεργό μέρος το 1992 στη σύρραξη μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν (Πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ), στο πλευρό των Αζέρων φυσικά, αλλά και στους δύο πολέμους των τσετσένων αυτονομιστών το 1994 και το 1999, αντίστοιχα (Πρώτος και Δεύτερος Πόλεμος της Τσετσενίας), συντάσσοντας τις δυνάμεις τους με τους τσετσένους αντάρτες. Αλλά και το 1995 μεθόδευαν ενεργά πραξικόπημα στο Αζερμπαϊτζάν για την κατάληψη της εξουσίας.

Η δράση τους στις μέρες μας έχει εξαπλωθεί, πέρα από τα έθνη του πρώην σοβιετικού μπλοκ, ακόμα και σε αυτόνομες περιοχές της Κίνας (εκεί όπου ζουν πρωτίστως οι τουρκογενείς Ουιγούροι), όντας πίσω από τρομοκρατικά χτυπήματα αυτονομιστών στην περιοχή. Την ίδια στιγμή, και με δεδομένη την ιστορία της παραστρατιωτικής ομάδας, οι Γκρίζοι Λύκοι φαίνεται να συνεργάζονται με τους τατάρους μουσουλμάνους της Κριμαίας αλλά και ουκρανούς ακροδεξιούς, όπως και με ισλαμιστικούς θύλακες στη Συρία και το Ιράκ.

Αν θα καταφέρουν βέβαια να ελέγξουν αυτό το κράμα-Φρανκενστάιν της Τουρκίας, πνευματική κληρονομιά των Νεότουρκων αλλά και του Ψυχρού Πολέμου, αυτό παραμένει ερώτημα ανοιχτό…

Το «ελληνικό ζήτημα»

Ήταν Ιούνιος του 1988 όταν προβεβλημένο μέλος των Γκρίζων Λύκων προσπάθησε να δολοφονήσει τον τούρκο πρωθυπουργό Τουργκούτ Οζάλ σε συνέδριο του κόμματός του. Ο ίδιος ο Οζάλ απέδωσε τα κίνητρα της πράξης στην επίσκεψή του πριν από τρεις μέρες στην Ελλάδα, λέγοντας χαρακτηριστικά πως η απόπειρα εκτελέστηκε από «ομάδα που αντιτίθεται στις προσπάθειές μου να βελτιώσω τις σχέσεις μας με την Ελλάδα». Φωτογράφιζε τους Γκρίζους Λύκους, αν δεν ήταν σαφές.

Οι ακροδεξιοί παρακρατικοί έχουν προβεί εξάλλου σε τόσες και τόσες προκλήσεις κατά του ελληνικού στοιχείου όλα αυτά τα χρόνια που τα ανθελληνικά τους αισθήματα είναι αυταπόδεικτα. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά την έφοδο ομάδας των Γκρίζων Λύκων σε έκθεση της Κωνσταντινούπολης στις 6 Σεπτεμβρίου 2005 που μνημόνευε το πογκρόμ κατά των Ελλήνων του 1955 και τους προπηλακισμούς που ακολούθησαν. Ένα πογκρόμ εξάλλου κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης που οι ίδιοι είχαν υποκινήσει.

Ταυτοχρόνως, η παρουσία τους έξω από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης στο Φανάρι είναι σχεδόν μόνιμη, διαμαρτυρόμενοι για όλους και για όλα και καίγοντας συχνά ομοιώματα του ορθόδοξου πατριάρχη (όπως τον Οκτώβριο του 2005). Ακόμα και υπογραφές συγκέντρωναν άλλοτε για την εκδίωξη του πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη, λέγοντας το 2006 πως είχαν μαζέψει πάνω από 5 εκατ. υπογραφές.

Μέσω της εκλογικής του επιρροής άλλωστε, ο πολιτικός φορέας των Γκρίζων Λύκων, το κόμμα Εθνικιστικό Κίνημα, προσπάθησε πολλές φορές να συμμετέχει σε απαλλοτριώσεις
ελληνικών περιουσιών και προκαλεί κάθε είδους προβλήματα -μέσω κομματικών και φίλα προσκείμενων δημόσιων λειτουργών- στην απρόσκοπτη λειτουργία τόσο των ελληνικών κοινοτήτων της Πόλης όσο και των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων του Πατριαρχείου.

Η κατεξοχήν δράση τους επικεντρώνεται ωστόσο στην πολύπαθη Κύπρο και λαμβάνει χώρα ήδη από το 1974 και την τουρκική εισβολή στο νησί. Οι Γκρίζοι Λύκοι διαδραμάτισαν τον δικό τους ρόλο στη ριζοσπαστικοποίηση της έντασης μεταξύ Κύπρου και ψευδοκράτους, πρωτοστατώντας στη βία και την προπαγάνδα του μίσους.

Τον Ραούφ Ντενκτάς τον υποστήριζαν εξάλλου επισήμως από το 1983-2005 και λειτουργούσαν ως τάγματά του στην κρατική τρομοκρατία κατά του ελληνικού στοιχείου αλλά και την ανθελληνική προπαγάνδα. Γκρίζους Λύκους βλέπουν οι διεθνείς φορείς και πίσω από τη δολοφονία του τουρκοκύπριου και αντι-ντεκτασικού δημοσιογράφου Κουτλού Ανταλί τον Ιούλιο του 1996 στα κατεχόμενα από τον Αττίλα εδάφη του νησιού.

Οι Γκρίζοι Λύκοι ήταν και πάλι παρόντες στη δολοφονική επίθεση κατά των Κυπρίων που διαμαρτύρονταν για την τουρκική κατοχή τον Αύγουστο του 1996. Αναφερόμαστε στα γεγονότα που θα κατέληγαν στην εν ψυχρώ δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, ο οποίος έπεσε θύμα ξυλοδαρμού μέχρι θανάτου από αστυνομικούς του ψευδοκράτους και μέλη των Γκρίζων Λύκων, οι οποίοι επιτέθηκαν στην ειρηνική μοτοπορεία στα Κατεχόμενα με αφορμή την 22η επέτειο από την τουρκική εισβολή.

Την ημέρα της κηδείας του Iσαάκ (14 Αυγούστου 1996), ομάδα διαδηλωτών κατευθύνθηκε στο σημείο της δολοφονίας του κύπριου αγωνιστή για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια, όταν δέχτηκαν την επίθεση με πέτρες των Γκρίζων Λύκων. Ένα παλικάρι 26 χρονών και ξάδερφος του δολοφονημένου ξεφεύγει από την εποπτεία των Κυανόκρανων και ορμάει προς την κατεχόμενη πλευρά προκειμένου να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Ο Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο, την ώρα που οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ κοιτούσαν σαστισμένοι, σε μια ενέργεια που είχε το άρωμα των Γκρίζων Λύκων από άκρη σε άκρη.

Τον Ιούνιο του 2008, το ευρωπαϊκό δικαστήριο έκρινε ένοχη την Τουρκία για τις δύο δολοφονίες, παραβιάζοντας το Άρθρο 2 της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί δεν έκανε καμία προσπάθεια να βρεθούν οι δολοφόνοι.

Αλλά και στο δημοψήφισμα της Κύπρου το 2004, στο πλαίσιο του ειρηνευτικού Σχεδίου Ανάν, αρκετοί θύλακες των Γκρίζων Λύκων εμφανίστηκαν στο ψευδοκράτος να επιτίθενται σε όσους ήταν υπέρ του «ναι».

Ο τουρκικός εθνικισμός συνεχίζει να εξάγεται μέσα από το βαρύ πυροβολικό του, τους Γκρίζους Λύκους, οι οποίοι διαδραματίζουν ακόμα ρόλο στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη γείτονα. Και όσο οι τουρκικές προκλήσεις πληθύνονται, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως οι ακροδεξιοί παρακρατικοί θα συνεχίζουν να μας απασχολούν για όλους τους λάθος λόγους…

Read More

O λόγος που οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τα Σκόπια

Ρωτούν πολλοί τι συμφέρον έχουν οι ΗΠΑ και επείγονται τόσο να εντάξουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Είναι ολέθριο όμως να μιλάς για εξωτερική πολιτική και να είσαι απληροφόρητος!

Ας μάθουν λοιπόν ότι ο αμετακίνητος στρατηγικός σχεδιασμός των ΗΠΑ είναι να καταστήσουν την περιοχή Σκοπίων-Κοσόβου (σε συνδυασμό με τη Σούδα) τη μεγαλύτερη στρατιωτική εγκατάσταση των ΗΠΑ στον Κόσμο, που θα ελέγχει ταυτόχρονα τα δυτικά σύνορα της Ρωσίας, θα αστυνομεύει τον πετρελαϊκό πλούτο Ασίας και Αφρικής, θα αποτελεί το ορμητήριο κατά του φανατικού Ισλάμ, θα προστατεύει το Ισραήλ και θα διευκολύνει την απεξάρτηση από την ασταθή και ανυπόληπτη πια Τουρκία!


Πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι είναι ήδη εγκατεστημένη στα σύνορα FYROM και Κοσόβου η μεγαλύτερη παγκοσμίως αμερικανική βάση, που ονομάζεται «Camp Bondsteel» και απέχει μόλις 150 χλμ. από τα ελληνικά σύνορα.

Η βάση αυτή έχει έκταση 4.000 περίπου στρεμμάτων, 300 περίπου κτίρια (μεταξύ των οποίων το καλύτερα εξοπλισμένο νοσοκομείο όλης της Ευρώπης), 25 χλμ. οδικού δικτύου στο εσωτερικό της, 10.000 άτομα στρατιωτικό προσωπικό, 140 περίπου αεροσκάφη και ελικόπτερα και τον πιο βαρύ πολεμικό εξοπλισμό που υπάρχει στην Ευρώπη.



Επιπλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας «Brown & Root Services» (που έχει αναλάβει τη συντήρηση των κτιρίων και εγκαταστάσεων, αλλά και την κάλυψη των αναγκών διαβίωσης του προσωπικού), καταναλώνονται εκεί ημερησίως 650.000 γαλόνια νερού και ηλεκτρικό ρεύμα που αναλογεί σε πόλη 25.000 κατοίκων, παρασκευάζονται 20.000 γεύματα την ημέρα και λειτουργούν κάθε μέρα 1.200 πλυντήρια!

Οι αμερικανοί στρατιωτικοί και ο αμερικανικός τύπος αποκαλούν συνήθως με καμάρι τη βάση αυτή με το υποκοριστικό «Grand Dame» (Μεγάλη κυρία) και χαίρονται γιατί αυτή και το Σινικό Τοίχος είναι τα μόνα ανθρώπινα κατασκευάσματα επάνω στη Γη που διακρίνονται με γυμνό μάτι από τη Σελήνη!

Πέρα απ΄αυτά, η βάση αυτή αποτελεί το συντονιστικό και λογιστικό κέντρο υποστήριξης όλων των άλλων αμερικανικών βάσεων της Ανατολικής Μεσογείου και φιλοξενεί το αρχηγείο της πολυεθνικής δύναμης KFOR (η οποία δήθεν προστατεύει το κράτος του Κοσόβου, αλλά στην ουσία αστυνομεύει όλη τη Βαλκανική).



Μόλις ενταχθεί η FYROM στο ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να μεταφέρουν εκεί και την αεροπορική βάση τους από το «Aviano» της Ιταλίας (από την οποία, αν θυμάστε, ξεκινούσαν τα αμερικανικά και βρετανικά αεροπλάνα, που βομβάρδιζαν με απεμπλουτισμένο και υπερπλουτισμένο ουράνιο την Σερβία το 1999).

Ταυτόχρονα, στήνεται ήδη νοτιο-ανατολικά της «Grand Dame» (αρκετά πιο κοντά στα ελληνικά σύνορα), δεύτερη μεγάλη βάση, σκοπός της οποίας είναι η επιτήρηση όλων των Βαλκανίων και των δυτικών συνόρων της Ρωσίας, καθώς και του αγωγού πετρελαίου μήκους 900 χλμ. που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με την Αδριατική μέσω Βουλγαρίας, FYROM και Αλβανίας και θα μεταφέρει 750.000 βαρέλια ημερησίως.

Προς τούτο, έχει ήδη συσταθεί το κονσόρτσιουμ διαχείρισης του πετρελαιαγωγού, με την επωνυμία «ΑΜΒΟ» (Albanian-Macedonian-Bulgarian Oil)!

Τέλος, ελάχιστοι γνωρίζουν ότι, πέρα από τις θεόρατες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εξίσου γιγαντιαία και πολυάνθρωπη είναι η Πρεσβεία των ΗΠΑ στα Σκόπια, όπου λειτουργούν και δύο μυστικές υπηρεσίες που παρακολουθούν και εποπτεύουν τη Βαλκανική, αλλά και την ευρύτερη περιοχή από Ισραήλ μέχρι Τσεχία.

Σε αυτό τον στρατιωτικό θώρακα-μαμούθ, εντάσσονται βέβαια και η αεροναυτική βάση της Σούδας, καθώς και η τεράστια υπόσκαφη βάση στην Κάρπαθο που είναι στο σχεδιασμό τους (όπου θα είναι και το ευρωπαϊκό ατομικό καταφύγιο και στρατηγείο τους). Το τελευταίο το κρατούν ακόμα μυστικό, αλλά του ξέφυγε μια φορά προ διετίας του Καμμένου και αμέσως «τον μάζεψαν» και το θέμα «το έθαψαν»!

Read More

Πως η Βουλγαρική τηλεόραση ξεμπροστιάζει την προπαγάνδα των Σκοπιανών

Πως η Βουλγαρική τηλεόραση ξεμπροστιάζει την προπαγάνδα των Σκοπιανών – Ο Αλέξανδρος συνάντησε την Κλεοπάτρα; Πως; Μπήκε σε μηχανή χρόνου κ πεταχτηκε 400 χρόνια μπροστά; Οι γύφτοι είναι οι αληθινοί Αιγύπτιοι;

Αυτά και άλλα ωραία θα δείτε σε ρεπορτάζ της Βουλγαρικής τηλεόρασης για τα Σκόπια

Read More

Ποιοι προωθούν την ανταλλαγή εδαφών στα Βαλκάνια;

Οι ηγέτες των ΗΠΑ και της ΕΕ συγκλίνουν στο να υποστηρίξουν το σχέδιο ανταλλαγής εδαφών μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου, απομονώνοντας έτσι τη Γερμανία η οποία απορρίπτει την προσέγγιση αυτή.

Αυτό δείχνει πρόσφατο εμπιστευτικό έγγραφο της Υπηρεσίας εξωτερικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης που περιήλθε σε γνώση της Wall Street Journal.


Η ρήξη με τη Γερμανία δείχνει ότι η Ουάσινγκτον είναι αποφασισμένη να αγνοήσει τις αντιρρήσεις της κυρίαρχης δύναμης της Ευρώπης σε κάτι που αφορά την «αυλή» της.

Στο έγγραφο, η ΕΕ εκφράζει την υποστήριξή της στο σχέδιο της Σερβίας και του Κοσόβου προκειμένου το τελευταίο να αποκτήσει κρατική υπόσταση. Σε αντίθετη περίπτωση, αναφέρεται, η χώρα των 2 εκατομμυρίων κατοίκων θα παραδοθεί στην εγκληματικότητα, τις συγκρούσεις και τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό.

Η Σερβία, από την οποία αποσχίστηκε το Κόσοβο το 2008 ύστερα από έναν πόλεμο που άφησε πίσω του 13.000 νεκρούς, δεν έχει αναγνωρίσει την πρώην επαρχία της ως ανεξάρτητο κράτος. Καμιά από τις δύο χώρες δεν μπορεί να ενταχθεί στην ΕΕ αν δεν υπάρξει μια διευθέτηση.

Τις τελευταίες εβδομάδες, οι δύο χώρες συζητούν ένα σχέδιο ανταλλαγής εδαφών με στόχο τη μεγαλύτερη ομοιογενοποίησή τους. Μια από τις κυριότερες διαφωνίες τους αφορά την τύχη της πόλης Μιτροβίτσα. Ο σέρβος πρόεδρος Αλεξάντερ Βούτσιτς αντιμετωπίζει επίσης σοβαρές αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας του. «Στους Σέρβους αρέσει να χάνουν τα πάντα», είπε αυτή την εβδομάδα. «Τους αρέσει να θρηνούν για κάτι που χάνουν αντί να χαίρονται που κρατούν κάτι στα χέρια τους.»

Η ηγεσία της Γερμανίας αντιτίθεται σε αυτό το σχέδιο, καθώς ανησυχεί ότι μπορεί να αναζωπυρώσει τις αποσχιστικές τάσεις στη Βοσνία και την πΓΔΜ.

«Τα σύνορα στην περιοχή είναι απαραβίαστα», είπε τον περασμένο μήνα η καγκελάριος Μέρκελ. «Η στάση μας αντανακλά τις ανησυχίες των ηγετών των γειτονικών χωρών, που φοβούνται ότι η επαναχάραξη των συνόρων θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας σε μια εύθραυστη περιοχή», δήλωσε ο εκπρόσωπος της καγκελαρίου την περασμένη εβδομάδα. Επιφυλάξεις εκφράζουν επίσης η Βρετανία και το Λουξεμβούργο.

Διαφορετική είναι όμως η άποψη των ΗΠΑ και της ΕΕ. «Για πρώτη φορά στην ιστορία, η Σερβία και το Κόσοβο θα επιλύσουν ελεύθερα τις διαφορές τους με διάλογο», αναφέρει το έγγραφο της ΕΕ. «Αν αυτές οι συνομιλίες αποτύχουν, το Κόσοβο αναπόφευκτα θα εκραγεί».

Η δημόσια αντίθεση της καγκελαρίου Μέρκελ στο σχέδιο έχει προκαλέσει αγανάκτηση στις Βρυξέλλες.

«Ποια νομίζει ότι είναι η γερμανική κυβέρνηση, και αντιτίθεται κατηγορηματικά στο απλό γεγονός ότι δύο κυρίαρχες χώρες συζητούν;» αναρωτήθηκε ανώτατος αξιωματούχος της ΕΕ. «Το θέμα αυτό μπορεί να λυθεί μόνο από το Κόσοβο και τη Σερβία, όχι με εξωτερική ανάμιξη».

Ενώ το Βερολίνο επιμένει σήμερα ότι τα σύνορα στην Ευρώπη είναι ιερά και απαραβίαστα, η Γερμανία έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην επιτάχυνση της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας αναγνωρίζοντας πρώτη την ανεξαρτησία της Σλοβενίας και της Κροατίας το 1991.

Στους πολέμους που ακολούθησαν σκοτώθηκαν 140.000 άνθρωποι και οι ΗΠΑ αναδείχθηκαν σε κυρίαρχη στρατιωτική και πολιτική δύναμη στην περιοχή, αφού ο Μπιλ Κλίντον έστειλε αεροπλάνα και απομάκρυνε τα σερβικά στρατεύματα από το Κόσοβο.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι ΗΠΑ έστρεψαν την προσοχή τους αλλού. Η Κροατία και η Σλοβενία εντάχθηκαν στην ΕΕ και τα άλλα κράτη ξεκίνησαν ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Η επιρροή της Γερμανίας στα Βαλκάνια ενισχύθηκε. Τώρα όμως οι ΗΠΑ επιστρέφουν. Πέρυσι ενέταξαν το Μαυροβούνιο στο ΝΑΤΟ και τώρα επιδιώκουν το ίδιο για την ΠΓΔΜ.

Read More

Πόσοι Έλληνες πιλότοι υπηρετούν στην… τουρκική αεροπορία;

Ενώ εδώ και χρόνια πάνω στον εναέριο χώρο του Αιγαίου γίνεται ένας άτυπος πόλεμος αερομαχιών που δεν έχει προηγούμενο στην παγκόσμια πολεμική ιστορία, πόσοι γνωρίζουμε ότι στις Τουρκικές Αερογραμμές υπηρετούν και σήμερα Έλληνες πιλότοι ακόμα και πρώην αξιωματικοί της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας!

Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sözcü, αλλά και πολλών τουρκικών ΜΜΕ, παρά την κατάσταση που υπάρχει στον εναέριο χώρο του Αιγαίου σήμερα στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, δηλαδή στις Türk Hava Yolları, εργάζονται περί τους 100, (ακούστε), Έλληνες πιλότοι που πολλοί από αυτούς υπηρέτησαν στην ελληνική πολεμική αεροπορία.




Με λίγα λόγια, όπως ομολογεί η τουρκική εφημερίδα, Έλληνες πιλότοι πετούν πάνω από το Ικόνιο, την Μαλάτεια, το Ντιαρμπακίρ και γενικά σε πολλές Απεριοχές και όχι μόνο της Τουρκίας. Μάλιστα έκαναν και παράπονο ότι η Ολυμπιακή Αεροπορία δεν… προσλαμβάνει Τούρκους πιλότους.

Read More

Έγγραφο φωτιά αποκαλύπτει ποιους θα στήριζαν οι ΗΠΑ εάν η Ελλάδα και η Τουρκία έφταναν σε σύγκρουση…

Σε μια ακόμη επιβεβαίωση για τον καταστροφικό ρόλο που διαδραμάτισε στο Κυπριακό ο τότε Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ αποκαλύπτουν απόρρητα μέχρι λίγο καιρό έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Το έγγραφο που παρουσιάζουμε σήμερα, καταγράφει τα πρακτικά από την συνάντηση του τότε προέδρου Τζέραλντ Φορντ με τον Χένρι Κίσινγκερ και τον στρατηγό Μπρέντ Σκόουκροφτ του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (Deputy Assistant to the President for National Security Affairs), στις 13 Αυγούστου 1974.

Ο Κίσινγκερ για πρώτη φορά εμφανίζεται απροκάλυπτα να υποστηρίζει την κατοχή του 1/3 της Κύπρου από τους Τούρκους και συγχρόνως να δηλώνει ότι εάν η Ελλάδα και η Τουρκία έφταναν σε σύγκρουση, τότε οι ΗΠΑ θα στήριζαν την Τουρκία.

Κι όλα αυτά μια ημέρα, ή μάλλον λίγες ώρες πριν ξεκινήσει ο Αττίλας 2 με τον οποίο η Τουρκία ολοκλήρωσε την στρατιωτική εισβολή καταλαμβάνοντας το 36,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το έγγραφο αναφέρει τα εξής: Κίσινγκερ: Το πρόβλημα στην Γενεύη είναι ότι οι Τούρκοι βλέπουν ότι όσο οι διαπραγματεύσεις επεκτείνονται τόσο πιο δύσκολες γίνονται οι μονομερείς στρατιωτικές κινήσεις. Οι Έλληνες χρονοτριβούν -θέλουν να επιστρέψουν στην βάση τους για 36 ώρες και μετά να επαναληφθούν οι συνομιλίες. Οι Τούρκοι έχουν αρνηθεί να προσφέρουν αυτή την παράταση, γιατί θα καταστήσει πολύ πιο δύσκολη την ανάληψη μονομερούς δράσης.

Πρόεδρος Φόρντ: Τι θα κάνουμε εάν οι Τούρκοι κάνουν την κίνηση;

Κίσινγκερ: Θα ψηφίσουμε εναντίον τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να κρατήσουμε τους Έλληνες ώστε να μην πάνε σε πόλεμο. Οι Τούρκοι αυτή τη στιγμή είναι ακραίοι εθνικιστές. Μερικά χρόνια πριν οι τουρκικές τακτικές ήταν ακριβώς να αρπάζουν ότι θέλουν και μετά να διαπραγματεύονται στην βάση της κατοχής. Αλλά εάν οι Τούρκοι χαλαρώσουν στην Κύπρο, οι Έλληνες θα γίνουν πιο ανεξέλεγκτοι (χρησιμοποιεί τη λέξη unglued).

Εμείς φυσικά δεν θέλουμε έναν πόλεμο μεταξύ των δυο, αλλά εάν φτάσουμε σε αυτόν, η Τουρκία είναι πιο σημαντική για εμάς και (οι Τούρκοι) έχουν μια πολιτική δομή η οποία μπορεί να παράξει έναν Καντάφι. (Ο Σκόουκροφτ αποχωρεί για να καλέσει τον Αμερικανό πρέσβη Στην Άγκυρα, Macomber. Επέστρεψε μετά από 10 λεπτά).


Κίσινγκερ: Προσπαθούμε να διασώσουμε την κατάσταση στην Κύπρο αφού βγήκε εκτός ελέγχου. Οι Βρετανοί τα έκαναν χάλια σε αυτό. Εάν οι Τούρκοι κινηθούν για να πάρουν αυτά που θέλουν τότε θα καταδικασθούν από το Συμβούλιο Ασφαλείας και η Σοβιετική Ένωση θα τους χτυπήσει στο κεφάλι με αυτό. Μερικοί από τους συνάδελφους μου θέλουν να κόψουν την βοήθεια στην Τουρκία. Αυτό θα ήταν μια καταστροφή. Δεν υπάρχει κανένας αμερικανικός λόγος, για να μην έχουν οι Τούρκοι το ένα τρίτο της Κύπρου.

Θα κάνουμε μία ανακοίνωση σήμερα για να «βγάλουμε» από την πλάτη μας την εφημερίδα New York Times, αλλά δεν πρέπει να τους στρίψουμε το χέρι…


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τότε η εφημερίδα της Νέας Υόρκης είχε πολλές αποκλειστικές πληροφορίες για την εισβολή στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στον Χένρι Κίσιγκερ.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Φόρντ, ο Κίσιγκερ και ο Σκόουκροφτ συζητούν για το μείζον θέμα του οπίου, που δημιουργούσε τριβές στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία. Ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον, πριν παραιτηθεί, είχε γράψει επιστολή στον Μπουλέντ Ετσεβίτ, το οποίο δεν είχε προλάβει να στείλει λόγω της τουρκικής εισβολής και στο μεταξύ είχε παραιτηθεί.

Έτσι συζήτησαν να ξαναγραφεί η επιστολή με την υπογραφή του Φόρντ ή του ίδιου του Κίσιγκερ. Ο «μάγος» της διπλωματίας σκέφθηκε για να μην έχει προβλήματα ο Φόρντ με τους Τούρκους να υπογράψει ο ίδιος την επιστολή και στο σημείο αυτό ο τότε Αμερικανός πρόεδρος του απαντά ότι αφού έχεις καλές σχέσεις με τον Ετσεβίτ είναι καλύτερα η επιστολή να υπογραφεί από τον ίδιο.

Read More

Παιχνίδια κατασκόπων στο Αιγαίο

Πληροφορίες αναφέρουν ότι από το ΝΑΤΟ έχουν δώσει στην ελληνική πλευρά λίστα με 50 «ύποπτα πλοία» τα οποία πραγματοποιούν αποστολές αναγνώρισης στο Αιγαίο, κοντά στις ελληνικές ακτές!

Πρόκειται για πλοία διαφόρων τύπων, όπως ψαράδικα, γιοτ, ιστιοπλοϊκά και άλλα. Το DP έχει αναφερθεί σε τέτοια πλοία στο παρελθόν και έχει δημοσιεύσει και φωτογραφίες του εξοπλισμού που φέρουν, ο οποίος παραπέμπει σε δραστηριότητες άλλες από αυτές στις οποίες φαίνονται καταρχήν να εμπλέκονται.

Τα πλοία αυτά ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν τις επικοινωνίες ελληνικών στρατιωτικών βάσεων, αλλά και για τη δραστηριότητα του αμερικανικού παράγοντας στην περιοχή, καθώς οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είναι πιο «δραστήριες» από ποτέ στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή γενικά.

Read More

Γιατί ο Ερντογάν άφησε τώρα τους δυο Έλληνες στρατιωτικούς

«Στον ουρανό την έψαχναν, στη γη την βρήκαν». Ο λόγος για την πολυπόθητη επικοινωνιακή ανάσα που αναζητούσε η κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο μετά τις φονικές πυρκαγιές. Η ανάγκη για «επανεκκίνηση» της κυβερνητικής μηχανής καθίστατο επιτακτική στην τρέχουσα συγκυρία. Η επιστροφή των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και μάλιστα παραμονή του Δεκαπενταύγουστου μπορεί να χαρακτηριστεί και «θείο» έργο!

Πράγματι, η είδηση σκόρπισε διάχυτη χαρά και ανακούφιση σε όλη την Ελλάδα, η οποία ακόμα μετράει τις πληγές της. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευσε να επικοινωνήσει με τους γονείς των δύο στρατιωτικών, έδωσε εντολή να τους μεταφέρει ειδικό αεροπλάνο πίσω στην πατρίδα, ενώ αμέσως μετά οργανώθηκε με τη μέγιστη δυνατή προβολή και επισημότητα η υποδοχή τους στο αεροδρόμιο Μακεδονία.


Τέλος, πριν κλείσει εικοσιτετράωρο από τον επαναπατρισμό τους, το Μέγαρο Μαξίμου ετοίμασε ένα nοn paper, το οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ, αποδίδει την ευτυχή κατάληξη στις δεξιοτεχνικές κινήσεις της κυβέρνησης. Αναφέρεται στη σημασία που είχε η συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, στη στήριξη που προσέφερε η Ελλάδα στην κυβέρνηση Ερντογάν κατά την απόπειρά πραξικοπήματος το 2016, αλλά και στην αποχή της Ελλάδας από τις οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλονται στην Τουρκία. Όπως αναμενόταν, επιχειρεί με έναν εκτενή κατάλογο δράσεων- ως άλλο μανιφέστο-να κεφαλαιοποιήσει το γεγονός.

Η πραγματικότητα, όμως, επιβάλει να τοποθετηθεί το τέλος της περιπέτειάς των δύο στρατιωτών σε ένα ευρύτερο πολιτικό-διπλωματικό πλαίσιο, ορισμένες πτυχές του οποίου υπερβαίνουν και την ελληνική κυβέρνηση. Όλες οι ενδείξεις συντείνουν προς το ότι η ευτυχής εξέλιξη συνδέεται άμεσα με την κλιμακούμενη ένταση Ουάσιγκτον-Άγκυρας και με το ασφυκτικό πρέσινγκ που αντιμετωπίζει ο Ερντογάν.


Η άμεση αποφυλάκιση του Αμερικάνου πάστορα, τη δεδομένη στιγμή, θα αποτελούσε άτακτη υποχώρηση του Τούρκου προέδρου (αν και δεν αποκλείεται να συμβεί και αυτό, όσο τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δυσχερή για εκείνον). Εκτός από τον Μπράνσον, όμως, στις τουρκικές φυλακές κρατούνται και άλλοι Αμερικανοί, Γερμανοί και Γάλλοι υπήκοοι. Οι ΗΠΑ πλέον απαιτούν την άμεση απελευθέρωση όλων όσων σχετίζονται με τα αμερικανικά συμφέροντα.

Ο Τούρκος πρόεδρος ξεκίνησε από τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, καθώς αποτελούσαν και την πιο κραυγαλέα υπόθεση καταπάτησης του διεθνούς δικαίου. Δεν τους είχαν καν προσάψει την συνήθη κατηγορία συνεργασίας με τους Γκιουλενιστές ή τους αυτονομιστές του ΡΚΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι την επομένη της απελευθέρωσης των στρατιωτικών, ο Ερντογάν προέβη σε άλλη μία συμβολική κίνηση. Δικαστήριο στην Τουρκία αποφάσισε την αποφυλάκιση του Τανέρ Κιλίτς, του τοπικού προέδρου της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο Κιλίτς βρισκόταν στη φυλακή έναν χρόνο με την κατηγορία της υποστήριξης προς τον ιερωμένο Φετουλάχ Γκιουλέν που ζει στις ΗΠΑ και η φυλάκισή του είχε προκαλέσει διεθνή κατακραυγή.

Ο Ερντογάν επιβεβαιώνει ότι χρησιμοποιεί όλα αυτά τα άτομα ως ομήρους και διαπραγματευτικά όπλα. Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί επιτέλεσαν το σκοπό τους. Μέσω αυτών, ο Ερντογάν έκλεισε το μάτι στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στις αγορές. «Δεν είμαι παράλογος. Υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης», μοιάζει να τους λέει. Και όλα αυτά, χωρίς να βάζουμε στον λογαριασμό τις πληροφορίες ότι οι αλλαγές των μουφτήδων στη Θράκη, γίνεται ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.

Read More

Αιγαίο: Πως η Τουρκία με τα δίχτυα των ψαράδων το γκριζάρει από το Βορρά μέχρι το Νότο

Θεωρητικά και μόνον φαίνεται πως είναι πλέον τα σύνορα των ελληνικών χωρικών υδάτων σε πολλά σημεία του Ανατολικού Αιγαίου, καθώς μια ολόκληρη αρμάδα μεγάλων τουρκικών αλιευτικών σκαφών ψαρεύει συστηματικά εντός αυτών.

Συχνά δε, ακόμα και σε απόσταση μόλις ενός μιλίου από τις ελληνικές ακτές, απόσταση στην οποία απαγορεύεται να ψαρεύουν ακόμα και οι ελληνικές μηχανότρατες.


Μάλιστα, στα ολοένα και περισσότερα περιστατικά που καταγγέλλουν Ελληνες αλιείς αλλά και παραθεριστές μοιάζει να υπάρχει και μια de facto σιωπηρή ανοχή των ελληνικών αρχών, καθώς η έλλειψη μέσων και προσωπικού σε συνδυασμό με τον φόβο κλιμάκωσης της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτρέπουν τους συστηματικούς ελέγχους και, ακόμα περισσότερο, τις συλλήψεις.

Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, φέτος όμως έχει ξεφύγει από κάθε προηγούμενο, αναφέρουν στην «Κ» μάρτυρες των γεγονότων αυτών στη θαλάσσια περιοχή που οριοθετείται βορείως από τη Σάμο και την Ικαρία και νοτίως από την Κω, ενώ δυτικά από την Πάτμο.

Σε όλο αυτόν τον θαλάσσιο χώρο μπαίνουν καθημερινά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων περί τις 15 με 20 τουρκικές μηχανότρατες, αναφέρουν ντόπιοι ψαράδες. Αλλες τόσες μπαίνουν από την Κω μέχρι τη Σύμη και περισσότερες βορειότερα, στην Αλεξανδρούπολη και τη Σαμοθράκη.

Ομως δεν κινούνται μόνον στην παραμεθόριο αλλά και στο δυτικό Αιγαίο σε περιοχές που υπάρχουν διεθνή ύδατα (που απέχουν δηλαδή περισσότερο από 6 ναυτικά μίλια από τη φυσική ακτογραμμή, δηλαδή από την παραλία), χωρίς όμως να περιορίζονται σε αυτά αλλά πλησιάζοντας ελληνικά νησιά και βραχονησίδες σε αποστάσεις ακόμα και μικρότερες του ενός μιλίου, αμφισβητώντας εμπράκτως την εθνική κυριαρχία.

Οι μαρτυρίες είναι πολλές και δεν περιορίζονται σε καταγγελίες ψαράδων αλλά περιλαμβάνουν και ιδιώτες με σκάφη που συχνά συναντούν τέτοια αλιευτικά.

«Οι Τούρκοι έχουν καταστρώσει ένα σχέδιο και το υλοποιούν συστηματικά», εκτιμά ο πρόεδρος της Ενωσης Μέσης και Παράκτιας Αλιείας Καλύμνου «Ποσειδών», Κώστας Σαρούκος. «Ετσι έκαναν και στα Ιμια και γκρίζαραν την περιοχή», συμπληρώνει μιλώντας στην «Κ».

«Εμείς τι κάνουμε σαν κράτος; Μπορούν οι Αρχές να μας βοηθήσουν ή όχι», υπογραμμίζει. Το ζήτημα έχει σοβαρές οικονομικές διαστάσεις για τους Ελληνες αλιείς, καθώς το ελληνικό και ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο αλιείας απαγορεύει την αλιεία με μέσα όπως αυτά που έχουν οι μηχανότρατες από 23 Μαΐου έως 1η Οκτωβρίου, με σκοπό την προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων και του ευρύτερου οικοσυστήματος.

«Αλλά οι Τούρκοι ψαράδες καταστρατηγούν κάθε τέτοια διάταξη με αποτέλεσμα όταν θα βγουν τον Οκτώβριο τα δικά μας αλιευτικά, να κινδυνεύουν να μη βρουν ούτε λέπι», αναφέρει χαρακτηριστικά ψαράς από την Πάτμο, ιδιοκτήτης ελληνικής μηχανότρατας με τον οποίο συνομίλησε η «Κ».

Τι κάνουν λοιπόν για όλα αυτά οι ελληνικές αρχές;
«Το Λιμενικό Σώμα και η Ελληνική Ακτοφυλακή δεν αφήνουν κανέναν απροστάτευτο», δήλωσε στην «Κ» μέσω συνεργάτη του ο υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής, στον οποίον ετέθη το ζήτημα το οποίο φαίνεται πως δεν έχει διαφύγει την προσοχή του υπουργείου.

Ομως, το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό για τους Ελληνες αλιείς, οι οποίοι παρακολουθούν τους Τούρκους να αλωνίζουν ανενόχλητοι όταν στους ίδιους επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα και κυρώσεις όποτε βρεθούν σε παραβατική συμπεριφορά όπως ψάρεμα σε απόσταση μικρότερη του ενάμισι μιλίου από τις ακτές.

Read More

Αυτή είναι η ισορροπία των στρατιωτικών δυνάμεων Ελλάδος Τουρκίας την συγκεκριμένη στιγμή

Τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα επενδύοντας και στην εγχώρια αμυντική της βιομηχανία έχει ισοσκελίσει αν όχι υπερβεί την Αθήνα στο θέμα των σύγχρονων οπλικών συστημάτων ενώ και στο θέμα του ανθρώπινου δυναμικού πολλοί είναι εκείνοι που εκτιμούν πως υπάρχει σωρευμένη εμπειρία λόγω των μαχών με το PKK.

Εντούτοις στις περισσότερες των περιπτώσεων όπου έχουν κληθεί οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να συμμετάσχουν σε ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις και επιχειρήσεις έχουν καταδείξει ότι τουλάχιστον όσων αφορά το ανθρώπινο δυναμικό διατηρούν το προβάδισμα.

Αξίζει ωστόσο να δει κανείς έστω και ενημερωτικά την ισορροπία των δυνάμεων ως προς τα οπλικά συστήματα που κατέχει η κάθε χώρα στις δύο όχθες του Αιγαίου, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπήρχαν διαθέσιμα μέχρι και το 2015.»

Ελλάδα

Καταρχήν η Ελλάδα με πληθυσμό 10,775,643 εκ των οποίων τα 4,050,000 είναι ικανά να φέρουν όπλα, διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με προσωπικό 180,000 και εφεδρείες πρώτης γραμμής 280.000.

Διαθέτει:

1244 βαρέα άρματα μάχης

2730 περίπου τεθωρακισμένα οχήματα μάχης και μεταφοράς προσωπικού

558 αυτοκινούμενα πυροβόλα

396 ρυμουλκούμενα πυροβόλα

152 πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών

244 μαχητικά αεροσκάφη

29 επιθετικά ελικόπτερα

96 μεταφορικά ελικόπτερα

9 υποβρύχια

13 φρεγάτες

15 πυραυλακάτους

8 συστοιχίες αντιεροπορικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς (6 Patriot+2 S-300)

7 συστοιχίες -ΙΙ- πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς ΗΑWK

59 συστοιχίες -ΙΙ- πυραύλων μικρού βεληνεκούς TOR και OSA

Τουρκία


Την ίδια στιγμή η Τουρκία πληθυσμό 79.414.269 εκ των οποίων τα 35.010.000 είναι ικανά να φέρουν όπλα, διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με προσωπικό 410.500 και εφεδρείες πρώτης γραμμής 185.630.

Διαθέτει:

2080 βαρέα άρματα

4231 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης και μεταφοράς προσωπικού

1089 αυτοκινούμενα πυροβόλα

1571 ρυμουλκούμενα πυροβόλα

286 περίπου πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών

290 μαχητικά αεροσκάφη

40 επιθετικά ελικόπτερα

110 μεταφορικά ελικόπτερα

13 υποβρύχια

16 φρεγάτες

2 κορβέτες στελθ

6 συμβατικές κορβέτες

23 πυραυλακάτους

5 συστοιχίες αντιεροπορικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς (παρωχημένα συστήματα Νίκη-Ηρακλής)

8 συστοιχίες αντιεροπορικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς HAWK

83 συστοιχίες αντιεροπορικών πυραύλων μικρού βεληνεκούς

Read More

Τα ίδια (και χειρότερα) με τα Σκόπια ετοιμάζουν και στη Θράκη

Με εκλεγμένους μουφτήδες, όπως θέλουν οι Τούρκοι, δεν θα έχουμε απλώς συνδιοίκηση στη Θράκη, αλλά σκέτη τουρκική διοίκηση.

Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να σταματήσει η κυβέρνηση τις διαπραγματεύσεις με οποιαδήποτε χώρα για επίλυση χρονίων ζητημάτων. Τολμώ να πω πλέον, μετά από δισταγμό χρόνου, ότι δεν είναι απλώς ακατάλληλη αλλά και επικίνδυνη.


Δεν μπορώ να γνωρίζω, μόνον υποθέσεις μπορώ να κάνω, ανταλλάσσοντας πληροφορίες με γνωστούς διεθνολόγους αναλυτές, από πού πηγάζει αυτή η επιθυμία δήθεν επίλυσης των ζητημάτων που αφέθησαν ως έχουν, επειδή έτσι επιβάλλεται να συμβεί. Και δεν εννοώ φυσικά, όσα από ανικανότητα δεν επιλύθηκαν.

Φοβάμαι, πως η Voria.gr, είναι από τα πολύ λίγα ΜΜΕ, εκτός Θράκης, που ασχολούνται με τα όσα τραγικά συμβαίνουν εκεί, και με τα όσα ακόμη χειρότερα πρόκειται να συμβούν, αν εξακολουθήσουν να ασχολούνται μ’ αυτήν ο Κοτζιάς, ο Γαβρόγλου και ο Καλπαδάκης, σύντροφος της Τουρκάλας διπλωμάτη στην τουρκική Πρεσβεία των Αθηνών.

Ήδη εχθές, έγινε νύξη στη Voria.gr, μιας φράσης του Άγγελου Συρίγου, σε συνέντευξή του στο liberal.gr. Με αφορμή τη βεβαιότητα του Ερντογάν, ότι ο Τσίπρας θα υλοποιήσει την υπόσχεσή του να εκλέγονται οι μουφτήδες, και με τις διαρρέουσες φήμες ότι πρόκειται περί ανταλλαγής με τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, ο Συρίγος γράφει μεταξύ άλλων:

«Αδιανόητο θεωρώ το ενδεχόμενο η κυβέρνηση να έχει μπει στη λογική του παζαριού με την Άγκυρα και να συζητά ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, το πάγιο τουρκικό αίτημα για ανάδειξη Μουφτή στη Θράκη μέσω εκλογής», ο Άγγελος Συρίγος. Και επισημαίνει, ότι διαφορετικά θα διακινδυνεύουμε να γίνει σπορ η σύλληψη Ελλήνων στρατιωτικών.

«Το θέμα της κράτησης των δύο στρατιωτικών είναι καθαρά ανθρωπιστικής φύσεως. Αντίθετα το θέμα των Μουφτήδων είναι θέμα δικαστικών αρμοδιοτήτων», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο προσθέτοντας ότι δεν χωρούν πειραματισμοί σε ένα τέτοιο θέμα με την Τουρκία του Ερντογάν σε εθνικιστική και ισλαμιστική έξαρση.

Ως επιχείρημα φέρουν οι Τούρκοι, και οι εδώ υποστηρικτές του αιτήματος της εκλογής των Μουφτήδων, ότι και η Βουλγαρία έχει θεσμοθετήσει την εκλογή Μουφτή από ένα σώμα θρησκευτικών λειτουργών. Υποτίθεται ότι ο Γαβρόγλου, του οποίου οι πολιτικές ικανότητες όπως φάνηκε μέχρι τώρα, είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες, θα συγκροτήσει κι εδώ ένα σώμα, ελεγχόμενο όμως από την ελληνική κυβέρνηση. Αν αυτό μπορεί να συμβεί, γιατί το ζητά μετ’ επιτάσεως ο Ερντογάν;

Μαύρα μεσάνυχτα έχουν όσοι το υποστηρίζουν, από το τι συμβαίνει στην Θράκη. Ένα μόνον να πω. Ότι ο Τσίπρας είναι ικανός να δώσει τα πάντα στον Ερντογάν, επειδή η διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση εξαρτάται από την Τουρκία. Ούτε από Καμμένο, ούτε από άλλον. Αλλά από τους δυο τουρκόφρονες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους μάλιστα, προς μεγίστη έκπληξη πάντων τοποθέτησε στην Επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής [για να δείξει στον Ερντογάν ότι δεν συζητούμε κάτι εναντίον της Τουρκίας;].

Προσθέτω στην συνέντευξη του Συρίγου, ότι με εκλεγμένους μουφτήδες δεν θα έχουμε απλώς συνδιοίκηση στην Θράκη με την Τουρκία, αλλά σκέτη τουρκική διοίκηση, και ότι στην επιμονή των Τούρκων για εκλογή μουφτήδων τουρκοπρακτόρων, να ληφθεί υπόψη και η διαχείριση της περιουσίας των Βακουφίων. Δεν χρειάζεται αφενός να στέλνει χρήμα η Άγκυρα, η ανθελληνική προπαγάνδα θα γίνεται με ελληνικό χρήμα, και αφετέρου θα επαυξηθεί σε ασύλληπτο βαθμό από το Προξενείο η εξάρτηση των ασχολουμένων με τα βακούφια.

Έχω γράψει πολλές φορές, γι’ αυτό το θέμα, απορώ πάντως με την βιασύνη της κυβέρνησης να ικανοποιήσει το αίτημα του Ερντογάν. Δεν αναφέρομαι στην προ ημερών συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, αλλά στη συνάντηση Γαβρόγλου και Καλπαδάκη, με τον νόμιμο μουφτή, τον οποίο πίεσαν αφόρητα να παραιτηθεί.

Υ.Γ. Αναγνώστης πρότεινε να απαιτήσουμε την παραίτηση του Ν. Κοτζιά. Λέγω πως, αν γνώριζα ποιος θα τον αντικαταστήσει, θα ήμουν ο πρώτος που θα το ζητούσα. Σκέψου όμως να είναι κάποιος σαν τον Κατρούγκαλο… Άλλωστε, η τοποθέτηση υπουργού εξωτερικών στην Ελλάδα, συνήθως εκφεύγει των αρμοδιοτήτων της ελληνικής κυβέρνησης.

Read More

O ΣΥΡΙΖΑ, η δράση CIA και ΜΙ6 στην Ελλάδα, η Κύπρος και ο κίνδυνος εμπλοκής της Ελλάδας σε πόλεμο

Η επιδείνωση των σχέσεων με τη Ρωσία και μάλιστα με τυμπανοκρουσίες από την Ελληνική πλευρά, δείχνουν έλλειψη κατανόησης των γεωπολιτικών συσχετισμών στη περιοχή μας και μάλιστα σε μια περίοδο όπου εθνικά θέματα όπως το Κυπριακό..

μπορεί να γίνουν μοχλός πίεσης, από τους κατά τα άλλα δυτικούς μας συμμάχους, είτε με παραχωρήσεις στη Τουρκία για να την σύρουν και πάλι στο δυτικό άρμα, είτε σπρώχνοντας μας σε μια αναμέτρηση μαζί της για να την ελέγξουν, λέει ο αρθρογράφος και αναλυτής Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Ο δημοσιογράφος και γεωπολιτικός αναλυτής, έκανε λόγο για λάθος στρατηγική και μονοσήμαντο άξονα πρόσδεσης της Ελλάδας στον άξονα των πιο ακραίων απόψεων των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας, ότι την ώρα που εμφανιζόμαστε άτεγκτοι στη δράση Ρώσων διπλωματών σιωπούμε εμβληματικά για το ρόλο των Τούρκων στη Θράκη, του Αμερικανού πρεσβευτή στη Αθήνα και της Γερμανικής πρεσβείας στην οικονομική διάλυση της χώρας.

Read More

Γιατί δεν ανοίγει ποτέ ο «Φάκελος της Κύπρου»;

Τα πράγματα είναι απλά. Οι κυβερνώντες σε Ελλάδα και Κύπρο δεν μίλησαν ποτέ για πόλεμο και γι’ αυτό ακόμα και σήμερα δεν κάνουν λόγο για αδήλωτους αιχμαλώτους πολέμου αλλά για «αγνοούμενους», ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους λένε «αγνοημένους» που είναι και ο πιό σωστός όρος.

Υπάρχουν έγγραφα του 1995, μετά από 21 χρόνια, όπου το ΓΕΕΘΑ απαντάει επισήμως στον αείμνηστο Στρατηγό ε.α. και ηρωικό πολεμιστή της Κύπρου Δημήτριο Μπίκο, ότι ουδέποτε στα χρόνια που παρήλθαν κηρύχτηκε επισήμως πόλεμος και γι’ αυτό ουδέποτε αναφέρθηκε κανείς σε πόλεμο. Δεν έγινε πόλεμος λοιπόν στην Κύπρο το 1974 κι ας υπήρχαν 250.000 ξεριζωμένοι και τόσες χιλιάδες νεκροί μόνο από την Ελληνική πλευρά! Όπως βέβαια κι από την Τουρκική πλευρά. Αυτοί πως σκοτώθηκαν; Μάλλον ομαδικά σκοντάψανε σε καμιά πέτρα, γλύστρησαν στο μπάνιο τους και έπεσαν και έσπασαν τα κεφάλια τους; Ή σκοτώθηκαν στο κυνήγι;

Είναι ξεκάθαρο εν πρώτοις ότι αλλοίωσαν την ιστορία. Σαν να μην έφτανε όμως αυτό, έριξαν στους στρατιώτες που υπηρετούσαν στην Κύπρο εκείνη την εποχή, το ανάθεμα για το πραξικόπημα που προκάλεσε όσα συνέβησαν αργότερα. Σαν να οργανώσαν οι 20αρηδες στρατιώτες που υπηρετούσαν την θητεία τους στο νησί το τουλάχιστον ατυχές και εκ του αποτελέσματος προδοτικό πραξικόπημα.

Παρά τις εντολές όμως από την πολιτική ηγεσία κατά πρώτο λόγο και έπειτα τη στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος να μην χτυπήσουν τους Τούρκους όταν αυτοί προήλαυναν κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, κάποιοι πολέμησαν προσπαθώντας να τους σταματήσουν παρά τις περί του αντιθέτου εκδοθείσες διαταγές.

Ήταν πολλοί αυτοί που ήταν πιστοί στο στρατιωτικό και πατριωτικό τους καθήκον και φυσικά αντιστάθηκαν πολεμώντας γενναία. Όμως η συνέχεια ποιά ήταν;

Τόσο η πολιτική όσο και η στρατιωτική ηγεσία μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, έβγαλαν αποφάσεις με τις οποίες αλλοίωσαν κυριολεκτικά την ιστορία, αλλοίωσαν τα γεγονότα, με αποτέλεσμα να πετάξουν στα σκουπίδια τους ήρωες αξιωματικούς, αυτούς που έδωσαν την ψυχή τους για την πατρίδα, αποστρατεύοντας τους ως Αντισυνταγματάρχες, Συνταγματάρχες ή στην καλύτερη περίπτωση Ταξιάρχους. Κάποιους άλλους όμως που απλά συνέπεσε να είναι σωματικά παρόντες στην Κύπρο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974, τους ανέβασαν σε ανώτατα αξιώματα.

Αυτό επετεύχθη ως εξής. Τον Νοέμβριο του 1974 ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Διονύσιος Αρμπούζης, ο οποίος αντικατέστησε τον Μπονάνο από τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου και ο Αρχηγός Στρατού Ξηράς Ιωάννης Ντάβος εκδίδουν μία διαταγή, σύμφωνα με την οποία έπρεπε όλες οι εκθέσεις πολεμικής δράσης των Αξιωματικών, Ανθυπασπιστών και Μονίμων Υπαξιωματικών – οι οποίες συντάσσονται κατά τη διάρκεια του πολέμου, από αυτούς που ήταν παρόντες και έβλεπαν τι κάνει ή τι ΔΕΝ κάνει ο καθένας – να υποβληθούν στο Αρχηγείο και να συνταχθούν καινούριες!


Ποιοι όμως θα συνέτασσαν τις νέες εκθέσεις;

Οι Αξιωματικοί που ήρθαν στην Κύπρο μετά τον πόλεμο; Μπορεί να ήταν πολύ καλοί Αξιωματικοί, αλλά όταν γινόταν ο πόλεμος στην Κύπρο, αυτοί ήταν στην Καλαμάτα, στην Πρέβεζα, στην Ξάνθη, σε νησιά… Που γνώριζαν τι έχει γίνει κατά τη διάρκεια του πολέμου; Έλεγε η διαταγή λοιπόν να υποβληθούν στο Αρχηγείο οι παλιές εκθέσεις και να συνταχθούν καινούριες, ενώ όσες από τις παλιές εκθέσεις είχαν καταχωρηθεί ήδη στα ατομικά έγγραφα των Αξιωματικών, να διαγραφούν βάσει της παρούσης διαταγής.

Δηλαδή με μια διαταγή του τότε ΑΕΔ και του Α/ΓΕΣ που σίγουρα εκπορεύθηκε από τον ΥΠΕΘΑ κ.Ευαγ.Αβέρωφ – Τοσίτσα, αλλοιώνουν την Ιστορία. Το μόνο για το οποίο νοιάζονταν όσοι συνέλαβαν και έδωσαν τη συγκεκριμένη διαταγή ήταν να κουκουλώσουν το έγκλημα το οποίο είχε διαπραχθεί ώστε σε πολλές περιπτώσεις να μην γίνουν γνωστάοι πράξεις και ενέργειες προδοτικού χαρακτήρα όχι πλέον από τους Χουντικούς αλλά από τους αντικαταστάτες τους …Δημοκράτες Επειδή όμως οι μνήμες ήταν ακόμα νωπές κάποιοι Αξιωματικοί αποφάσισαν να απευθυνθούν στη Δικαιοσύνη. Τι γίνεται λοιπόν;

Τον Μάρτιο του 1975, με νωπά ακόμα τα σημάδια του Πολέμου, του Θανάτου και του Ολέθρου, βγαίνουν δύο Υπουργικές Αποφάσεις. Η μία από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα και η άλλη από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Κώστα Στεφανάκη, που επικυρώνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αμέσως μετά από τη τεράστια πλειοψηφία του Κυβερνώντος Κόμματος στην Βουλή και είναι έκτοτε Νόμος του Κράτους, οι οποίες λένε:

«Για να μην διαταραχθούν οι διεθνείς σχέσεις της χώρας, αναστέλλεται η ποινική δίωξη κατά απάντων των υπευθύνων της κυπριακής τραγωδίας»!

Ο μεν Αβέρωφ το έκανε για τους στρατιωτικούς που ευθύνονταν, ο δε Στεφανάκης για τους πολιτικούς. Δηλαδή σε αυτούς δεν μπορεί να κάνει κάποιος μήνυση, δεν μπορεί να τους οδηγήσει στη Δικαιοσύνη και αυτό ισχύει ακόμα και σήμερα. Από τότε καμία κυβέρνηση και κανένα κόμμα δεν ζήτησε να αρθεί αυτή η απόφαση του αίσχους. Γι’ αυτό και σε κάθε ομιλία μου επιμένω να λέω ότι όλοι έχουν συγκαλύψει αυτό το έγκλημα.

Ένας σύλλογος βετεράνων με την ονομασία «ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΚΥΠΡΟΥ 1974» στις 11 Νοεμβρίου 2008 έκανε μια προσφυγή στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Μεϊμαράκη, με κοινοποίηση στους Προέδρους της Δημοκρατίας της Ελλάδας και της Κύπρου Κάρολο Παπούλια και Δημήτρη Χριστόφια αντίστοιχα, στον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή (νεώτερο), στον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Δημήτρη Σιούφα και σε όλους τους αρχηγούς κομμάτων, καθώς και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιο Σανιδά. Ζήτησε λοιπόν αυτός ο Σύλλογος να αρθεί αυτός ο Νόμος του 1975 για να μπορέσουν όσο ακόμα τα μέλη του είναι εν ζωή και βέβαια όσο είναι εν ζωή κάποιοι από τους υπεύθυνους, να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη και να πούν ότι ο τάδε δεν έκανε το καθήκον του. Αυτά θα τα έλεγαν οι βετεράνοι που ήταν εκεί αυτόπτες μάρτυρες. Αν πηγαίναν όμως στη Δικαιοσύνη, αυτός που θα κατηγορούσαν θα αναγκαζόταν κατά την απολογία του να αμυνθεί και θα έλεγε «εγώ δεν έκανα αυτό που έπρεπε γιατί με διέταξε ο τάδε». Έτσι σιγά σιγά θα ξετυλιγόταν το κουβάρι των ενόχων, θα άνοιγε υποχρεωτικά ο Φάκελος της Κύπρου και θα έβγαιναν στο φως τα στοιχεία και φυσικά όλη η αλήθεια.

Η απάντηση που πήρε αυτός ο Σύλλογος Βετεράνων από την κυβέρνηση μέσω του τότε Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Κωνσταντίνου Τασούλα ήταν η εξής:«Οι λόγοι που επέβαλαν αυτή την απόφαση του 1975 συνεχίζουν να συντρέχουν ως σήμερα και ως εκ τούτου κρίνεται επάναγκες η συνέχιση της ισχύος της απόφασης αυτής». Σαράνταδύο χρόνια μετά ισχύει αυτή η απόφαση και δεν μπορεί κανείς Πολεμιστής της Κύπρου 1974 να πάει στη Δικαιοσύνη.

Να πως κλειδώθηκε ο φάκελος της Κύπρου. Η δικαιολογία περί «μη διατάραξης των διεθνών σχέσεων της χώρας» που μόνο ως γελοία μπορεί να χαρακτηριστεί. Πρόκειται για υποτίμηση της νοημοσύνης μας.

Read More