Ανθρώπινες υπερδυνάμεις που προκύπτουν από γενετικές μεταλλάξεις

Συγκρινόμενοι με άλλα είδη του ζωικού βασιλείου, οι άνθρωποι διαθέτουν εντυπωσιακά παρόμοιο γονιδίωμα.

Κι έτσι οποιαδήποτε παραλλαγή του, όσο απειροελάχιστη κι αν είναι, μπορεί να μας κάνει πράγματι μοναδικούς στην κατηγορία μας!

Οι μικρές αυτές διαφοροποιήσεις στο DNA μπορεί να εκδηλωθούν με ποικίλους τρόπους, όπως στο χρώμα των μαλλιών, το ύψος ή τη δομή του προσώπου, αν και σπανιότερα ένας άνθρωπος ή ένας ολόκληρος πληθυσμός μπορεί να αναπτύξει χαρακτηριστικά που τον διαφοροποιούν άρδην από το υπόλοιπο ανθρώπινο γένος.

Όπως οι X-Men δηλαδή που οι γενετικές μεταλλάξεις τούς έκαναν υπερανθρώπους…

Ανοσία στον HIV

Ο απειλητικότερος ίσως κίνδυνος που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα είναι οι ανθεκτικοί ιοί και μόνο οι λιγοστοί άνθρωποι που έχουν αναπτύξει αντισώματα θα μπορούσαν να επιβιώσουν από μια τέτοια φονική επιδημία. Ευτυχώς που υπάρχουν δηλαδή τέτοιοι άνθρωποι για να ξαναρχίσουν την ανθρωπότητα από την αρχή.

Πάρτε για παράδειγμα τον HIV. Κάποιοι άνθρωποι, μέσω γονιδιακής μετάλλαξης, δεν διαθέτουν την πρωτεΐνη CCR5, την οποία χρησιμοποιεί ο ιός για να εισβάλει στα κύτταρά μας. Χωρίς τη συγκεκριμένη πρωτεΐνη, ο HIV δεν μπορεί να προσβάλει τον οργανισμό, κάνοντας τους ανθρώπους αυτούς πρακτικά απρόσβλητους από τη νόσο!

Υπάρχουν βέβαια κάποιοι σπανιότατοι τύποι HIV που έχουν βρει τον τρόπο να εισβάλουν στα κύτταρα παρά την έλλειψη της επίμαχης πρωτεΐνης, αν και παραμένουν ελάχιστοι. Όσο για την ποσόστωση του πληθυσμού που παραμένει σχεδόν άτρωτος στον HIV, είναι μόλις στο 1% των Καυκάσιων και ακόμα μικρότερη στις άλλες φυλές και εθνότητες…

Ανοσία στην ελονοσία

Αυτοί που διαθέτουν ιδιαιτέρως υψηλή ανοχή στην ελονοσία είναι συνήθως φορείς μιας άλλης επικίνδυνης πάθησης, της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Αυτό είναι βέβαια ευλογία που μετατρέπεται σε κατάρα, καθώς για να αναπτύξεις ικανά αντισώματα στην ελονοσία σημαίνει πως θα πεθάνεις πρόωρα από αναιμία, αν και υπάρχει μία σπάνια περίπτωση που κερδίζεις την παρτίδα χωρίς απώλειες.

Η ελονοσία, που προσβάλει θανάσιμα κάθε χρόνο περισσότερους από 660.000 ανθρώπους, είναι ένα παράσιτο (πλασμώδιο της ελονοσίας) που μεταδίδεται από μολυσμένο κουνούπι και εισβάλει στα ερυθρά αιμοσφαίρια, όπου και πολλαπλασιάζεται. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία, από την άλλη, πρόκειται για μια διαταραχή στα κύτταρα του αίματος, κατά την οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια χάνουν το σχήμα τους και επηρεάζεται έτσι η παραγωγή αιμογλοβίνης (αιμοσφαιρίνης), η πρωτεΐνη που μεταφέρει δηλαδή το οξυγόνο στο σώμα. Εξαιτίας της δράσης της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας είναι που δεν μπορεί λοιπόν η ελονοσία να ολοκληρώσει το φονικό της έργο μεταδιδόμενη από ερυθρό σε ερυθρό αιμοσφαίριο.

Πώς μπορείς όμως να αποκτήσεις ανοσία στην ελονοσία χωρίς να νοσήσεις από δρεπανοκυτταρική αναιμία; Μόνο αν είσαι φορέας της νόσου! Γιατί αν είσαι φορέας δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, όχι μόνο δεν νοσείς από την πάθηση αλλά έχεις αυτομάτως και αυξημένη ανοσία στην ελονοσία, εξαιτίας της μη φυσιολογικής αιμογλοβίνης. Και σε περιοχές που θερίζει μάλιστα η ελονοσία, το γονίδιο της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας ανθεί, αφού είναι ο φυσικός τρόπος για να προστατευθεί ο οργανισμός από την ελονοσία. Κάπου 10-40% των πληθυσμών που ζουν στα μέρη της ελονοσίας είναι φορείς δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, αφού η φυσική επιλογή έκανε και πάλι το θαύμα της…

Βελτιστοποίηση λειτουργίας για μεγάλο υψόμετρο

Οι περισσότεροι ορειβάτες που αποφασίζουν να δαμάσουν την κορυφή του Έβερεστ δεν θα τα κατάφερναν χωρίς τη βοήθεια τοπικού οδηγού. Κι αν είναι πασιφανές ότι Θιβετιανοί και Νεπαλέζοι λειτουργούν καλύτερα και είναι σωματικά ανώτεροι στα μεγάλα αυτά υψόμετρα, τι είναι αυτό που τους κάνει να μπορούν να δουλεύουν εντόνως μέσα στις δύσκολες συνθήκες έλλειψης οξυγόνου που για τους περισσότερους από μας απειλούν ανοιχτά τη ζωή μας;

Οι Θιβετιανοί ζουν σε υψόμετρο μεγαλύτερο από 4.000 μέτρα και είναι έτσι συνηθισμένοι να εισπνέουν αέρα που περιέχει 40% λιγότερο οξυγόνο από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο διάβα των αιώνων, ο οργανισμός τους αντιστάθμισε την μικρή περιεκτικότητα οξυγόνου αναπτύσσοντας μεγαλύτερους θώρακες και περισσότερη χωρητικότητα στους πνεύμονες, κάτι που καταλήγει σε περισσότερη εισπνοή αέρα σε κάθε ανάσα.

Και βέβαια, αντίθετα με τους ανθρώπους που ζουν σε χαμηλά υψόμετρα και το σώμα τους παράγει περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου, οι Θιβετιανοί έχουν εξελιχθεί να κάνουν το αντίστροφο: παράγουν λιγότερα ερυθρά αιμοσφαίρια, κι αυτό για να αποφεύγουν τις θρομβώσεις και άλλες επικίνδυνες επιπλοκές. Την ίδια στιγμή, έχουν καλύτερη ροή αίματος και είναι λιγότερο ευάλωτοι σε όλες τις παθήσεις που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου.

Οι Θιβετιανοί διατηρούν την ιδιαίτερη αυτή λειτουργία του οργανισμού τους ακόμα και όταν μεταφερθούν σε χαμηλότερα υψόμετρα, κι αυτό γιατί πρόκειται για μόνιμες γενετικές προσαρμογές. Οι μακρινοί πρόγονοί τους, οι Κινέζοι της δυναστείας των Χαν, δεν μοιράζονται αυτά τα χαρακτηριστικά. Οι δυο φυλές διαχωρίστηκαν πριν από 3.000 χρόνια, κάτι που σημαίνει ότι οι Θιβετιανοί ανέπτυξαν τις μόνιμες αλλαγές σε μόλις 100 γενιές, ένα ιδιαιτέρως σύντομο διάστημα σε όρους εξέλιξης των ειδών…

Κόκαλα από ατσάλι

Τα γηρατειά φέρνουν πολλά στις βαλίτσες τους και ένα από τα συχνότερα σωματικά προβλήματα είναι η οστεοπόρωση, η προοδευτική αποδυνάμωση δηλαδή της οστικής μάζας (οστική πυκνότητα) και η διαταραχή της δομής της. Αποτέλεσμα αυτής της πάθησης είναι η ελάττωση της φυσικής αντοχής του σκελετού, ο οποίος καθίσταται έτσι πιο αδύναμος και εύθραυστος, αλλά και η αναπόφευκτη πρόκληση καταγμάτων. Κι όμως, φαίνεται πως υπάρχει μια μικρή ομάδα ανθρώπων που διαθέτουν ένα μοναδικό γονίδιο που κρατά το μυστικό για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης!

Το γονίδιο συναντάται μόνο στους Αφρικάνερς, τους απογόνους των λευκών ολλανδών αποίκων που άρχισαν να καταφτάνουν μαζικά στη Νότια Αφρική τον 17ο αιώνα, και προκαλεί τα ακριβώς αντίθετα αποτέλεσμα της φυσιολογικής γήρανσης: οι άνθρωποι αυτοί προσθέτουν οστική μάζα αντί να τη χάνουν όσο μεγαλώνουν! Πρόκειται για μετάλλαξη σχετικού γονιδίου που ελέγχει μια πρωτεΐνη (σκληροστίνη), η οποία επιδρά στην αύξηση των οστών.

Αν ο Αφρικάνερ κληρονομήσει δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τότε θα εμφανίσει τη διαταραχή της σκληροστέωσης, η οποία οδηγεί σε γιγαντισμό και άλλες σοβαρής μορφής αυξητικές παθολογίες, ακόμα και θάνατο. Αν όμως κληρονομήσουν μόνο ένα γονίδιο, τότε δεν νοσούν από σκληροστέωση, αλλά αναπτύσσουν απλώς ιδιαίτερη πυκνότητα στα κόκαλά τους, η οποία μάλιστα αυξάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Οι επιστήμονες μελετούν πια εντατικά το γονιδίωμα των Αφρικάνερς, καθώς εκεί κρύβεται μάλλον η οριστική λύση για την οστεοπόρωση αλλά και πολλές ακόμα σκελετικές παθήσεις. Σε ό,τι μας αφορά εδώ, οι Αφρικάνερς δεν παθαίνουν κάταγμα ούτε έπειτα από σοβαρά τροχαία ατυχήματα, λες και τα κόκαλά τους είναι άθραυστα!

Ύπνος; Ποιος ύπνος;

Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που τα βγάζουν πέρα με λιγότερες από έξι ώρες ύπνου την ημέρα και μάλιστα ανθούν και θριαμβεύουν και μόνο νυσταγμένοι δεν μοιάζουν. Αν αυτό είναι ευλογία, δεν προκύπτει από κάποια προπόνηση του οργανισμού να αντέχει σε λιγότερες ώρες ύπνου, αλλά από μια σπάνια γενετική μετάλλαξη σε ένα γονίδιο (DEC2), που επιτρέπει στον οργανισμό να λειτουργεί φυσιολογικά και να χρειάζεται σαφώς λιγότερες ώρες ξεκούρασης και ύπνου από τον μέσο άνθρωπο!

Αν ο μέσος άνθρωπος αρχίσει να κοιμάται έξι ή και λιγότερες ώρες κάθε μέρα, τότε κάποια στιγμή θα βιώσει τις αρνητικές συνέπειες της έλλειψης ύπνου, την ίδια ώρα που η χρόνια στέρηση ύπνου καταλήγει σε σοβαρά παθολογικά προβλήματα, όπως υπέρταση και καρδιαγγειακά νοσήματα. Οι μεταλλαγμένοι βέβαια δεν εμφανίζουν κανένα τέτοιο σύμπτωμα κόπωσης ή υπνηλίας καθώς το γονίδιο αυτό αλλάζει δραστικά όλα όσα ξέραμε για μια από τις βασικότερες ανάγκες, τον ύπνο. Είναι όμως και το άλλο: όσοι διαθέτουν την εν λόγω μετάλλαξη στο DEC2, κοιμούνται καλύτερα και πιο αποτελεσματικά παρά τις εμφανώς λιγότερες ώρες που περνούν στο κρεβάτι, βλέποντας και περισσότερα όνειρα! Φαίνεται πως όταν κοιμάσαι καλά, χρειάζεσαι λιγότερο ύπνο.

Η γενετική αυτή ανωμαλία παραμένει βέβαια εξαιρετικά σπάνια και εντοπίζεται σε λιγότερο από το 1% όσων δηλώνουν ότι κοιμούνται ελάχιστα. Αν λοιπόν πιστεύετε ότι την έχετε γιατί δεν κοιμάστε πολύ, πιθανότατα δεν την έχετε…

Read More

Σεληνιακό χωριό: 100 άνθρωποι θα ζουν στο φεγγάρι το 2040

Έως το 2030 θα υπάρξει ένας αρχικός καταυλισμός έξι έως δέκα πρωτοπόρων «αποικιστών» στο φεγγάρι. Έως το 2040 οι κάτοικοι στο σεληνιακό χωριό θα έχουν φθάσει τους 100 και έως το 2050 τους 1.000.

Κάπου τότε, θα μπορούν πλέον να δημιουργήσουν οικογένειες και έτσι να γεννηθούν τα πρώτα…φεγγαρόπαιδα. Οι πρώτοι κάτοικοι της Σελήνης, κυρίως επιστήμονες, μηχανικοί και τεχνικοί, θα παράγουν σε τρισδιάστατους εκτυπωτές τα σπίτια και τα εργαλεία τους. Θα λιώνουν σεληνιακούς πάγους για να πιουν νερό. Θα τρώνε λαχανικά που θα καλλιεργούν σε σεληνιακά θερμοκήπια και θα διασκεδάζουν με νέα «ιπτάμενα» σπορ χάρη στη μειωμένη βαρύτητα του δορυφόρου της Γης.

Αυτό το όραμα – που δεν σκοπεύει να παραμείνει όραμα- παρουσίασε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πλανητικής Επιστήμης στη Ρίγα της Λετονίας ο γάλλος επιστήμονας Μπερνάρ Φοένγκ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), ο οποίος, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, έχει αναλάβει το ρόλο του λεγόμενου «πρέσβη» του Σεληνιακού Χωριού.


Οι ανακοινώσεις του Φοένγκ στη Ρίγα στόχευαν κυρίως σε όσους περιγελούν την όλη ιδέα. Επειδή θεωρούν ότι δεν αποτελεί κάτι περισσότερο από επιστημονική φαντασία και μάλιστα σε ένα τόσο σύντομο χρονικό ορίζοντα. Όμως ο «πρέσβης» τόνισε ότι το σχέδιο είναι και λογικό και εφικτό, δίνοντας στην ανθρωπότητα τη δυνατότητα να επεκταθεί μόνιμα ση Σελήνη.

Ο επικεφαλής της ESA Γιαν Βέρνερ υποστηρίζει ότι όταν ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) τεθεί εκτός λειτουργίας, πιθανώς το 2024, θα πρέπει να αντικατασταθεί από μία μόνιμη σεληνιακή αποικία. Κάτι τέτοιο θεωρεί ότι μπορεί να γίνει -όπως και στην περίπτωση του ISS- με διεθνή διαστημική συνεργασία από πολλά κράτη, αυτή τη φορά πιθανώς και με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος θα μπορέσει να βρει κερδοφόρες ευκαιρίες στη Σελήνη.

Επιστήμονες και επιχειρηματίες βλέπουν θετικά την ιδέα, αλλά προς το παρόν δεν έχουν «τσιμπήσει» οι πολιτικοί, οι χώρες των οποίων θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να χρηματοδοτήσουν το φιλόδοξο σχέδιο.
Δέλεαρ οι πρώτες ύλες στη Σελήνη

Το δέλεαρ θα μπορούσαν να είναι οι πρώτες ύλες στη Σελήνη, όπως ο ηφαιστειακής προέλευσης βασάλτης (που θα μπορούσε να είναι η πρώτη ύλη για δορυφόρους που θα εκτοξεύονται από το φεγγάρι), το σπάνιο στη Γη αλλά άφθονο στο φεγγάρι ήλιο-3 (από όπου θα μπορούσε θεωρητικά να παραχθεί καθαρότερη και ασφαλέστερη πυρηνική ενέργεια), το οξυγόνο και το υδρογόνο από τη διάσπαση του σεληνιακού νερού (δύο αέρια που εκρήγνυνται αν αναμιχθούν και άρα μπορούν να είναι η πρώτη ύλη για πυραυλικά καύσιμα) κ.α.

Η μη επανδρωμένη (ρομποτική) εξερεύνηση του φεγγαριού ήδη προχωρά. Με αρκετές διαστημοσυσκευές και οχήματα τύπου ρόβερ να ετοιμάζονται για προσελήνωση τα επόμενα χρόνια.

Όμως το μεγάλο στοίχημα θα είναι οι επανδρωμένες αποστολές και αυτή τη φορά, όχι πρόσκαιρες όπως οι αμερικανικές του προγράμματος «Απόλλων» πριν από δεκαετίες. Ορισμένοι μάλιστα, φοβούμενοι μια ανεξέλεγκτη κλιματική αλλαγή ή έναν πυρηνικό πόλεμο στη Γη στο μέλλον, θεωρούν τη δημιουργία βάσης ή χωριού στη Σελήνη μια αναγκαία δικλείδα ασφαλείας για την ανθρωπότητα.

Όμως, όπως έδειξε η προσωπική εμπειρία των περισσοτέρων ανθρώπων που έζησαν σε προσομοιώσεις σεληνιακών ή αρειανών εγκαταστάσεων στη Γη, τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου εύκολα, είτε ζουν μέσα στις εγκαταστάσεις τους, είτε βγαίνουν έξω με τις διαστημικές στολές τους. Αλλά κάθε αρχή και δύσκολη, αντιτείνουν οι πιο αισιόδοξοι.

Όσο για το κόστος του ταξιδιού στη Σελήνη, όπως είπε ο Φοένγκ, «η τιμή του ‘εισιτηρίου’ σήμερα είναι της τάξης των 100 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά σε 20 χρόνια μπορεί να είναι 100 φορές πιο φθηνό». Βέβαια, αυτό σημαίνει 100.000 ευρώ, οπότε δεν είναι και τσάμπα…

Read More

Εκπληκτικές εικόνες της Γης από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Θέα που κόβει την ανάσα απολαμβάνουν οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, που κάνει έναν πλήρη κύκλο γύρω από τη Γη 16 φορές την ημέρα.

Οι φωτογραφίες τους αφενός αποτυπώνουν σημαντικά μετεωρολογικά φαινόμενα της χρονιάς που πέρασε αφετέρου μας προσφέρουν και μια μοναδική οπτική της Γης που δεν θα μπορούσαμε να δούμε αλλιώς.

Σε κάποιες φωτογραφίες αποτυπώνεται η εντυπωσιακή δύναμη καταστροφικών καταιγίδων, τυφώνων ή και αμμοθυελλών και σε άλλες το εκπληκτικό θέαμα φαινομένων όπως το Βόρειο Σέλας.

Πολλές από τις παρακάτω φωτογραφίες έβγαλε ο αστροναύτης της NASA Scott Kelly που έχει ήδη περάσει τα 2/3 του έτους που πρόκειται να περάσει στο διάστημα, παρέα με τον Ρώσο κοσμοναύτη Mikhail Kornienko.

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός περιστρέφεται γύρω από τη Γη κάθε 93 λεπτά.

Καταιγίδα με φόντο τον Milky Way

Το Βόρειο Σέλας από τη Σκανδιναβία

Ο κυκλώνας Bansi καθώς κατευθυνόταν προς τη Μαδαγασκάρη, τον Ιανουάριο

Τεράστια ιχθυοτροφεία στην Κίνα

Η ατόλη Manikiki στα νησιά Κουκ

Μπαχάμες

Η άρδευση παράγει... γεωμετρία στην Μπαΐα της Βραζιλίας

Σιέρα Νεβάδα

Ιμαλάια

Αμμοθύελλα πάνω από την έρημο Γκόμπι

Η όαση της Σίβα στην Αίγυπτο

Το Σογιούζ «δεμένο» στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και στο φόντο η Γη

Read More

Το μέρος που τα ζώα κυκλοφορούν ελεύθερα και οι επισκέπτες μπαίνουν σε κλουβιά

Επισκέπτες και ζώα έχουν ανταλλάξει θέσεις σε ζωολογικό κήπο της Κίνας, όπου οι τουρίστες πληρώνουν για να κλειστούν μέσα σε κλουβιά και λεωφορεία και να βρεθούν δίπλα σε μεγάλα αιλουροειδή και αρκούδες.

Ο ζωολογικός κήπος Lehe Ledu Wildlife Zoo στην πόλη Chongqing δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να βρεθούν τόσο κοντά σε ορισμένα από τα θεωρούμενα ως αγριότερα ζώα του κόσμου, ώστε μπορούν ακόμα και να τα ταΐσουν.

Κομμάτια φρέσκου κρέατος τοποθετούνται στο εξωτερικό μέρος οχημάτων που περνούν μέσα από τον ζωολογικό κήπο, προσελκύοντας τους θηρευτές και προσφέροντας στους «επιβάτες» την ευκαιρία να τους δουν να γευματίζουν- χωρίς να κινδυνεύουν να γίνουν οι ίδιοι το γεύμα τους.

Το εν λόγω πάρκο είναι ένα από τα λίγα σε όλο τον κόσμο που διαθέτει όχημα- κλουβί ώστε οι επισκέπτες να βρίσκονται δίπλα σε μεγάλα αιλουροειδή και αρκούδες χωρίς να κινδυνεύουν, σε συνθήκες ελευθερίας.

Μέσα από το κλουβί οι επισκέπτες μπορούν να δώσουν φαγητό σε λιοντάρια και τίγρεις μέσα από ένα μικρό άνοιγμα και να δουν τα εντυπωσιακά ζώα να πηδούν πάνω στο όχημα για να τραφούν.

Συχνά χρησιμοποιούνται και… ζωντανά κοτόπουλα σαν δόλωμα προκειμένου να προσελκύσουν τα ζώα του κήπου, που μέχρι στιγμής είναι λιοντάρια, τίγρεις της Βεγγάλης και υποείδη τους, λευκές τίγρεις και αρκούδες.

«Θέλαμε να δώσουμε στους επισκέπτες την ευκαιρία να ζήσουν μια ‘επίθεση’ από μεγάλα αιλουροειδή χωρίς βέβαια τους κινδύνους», λέει η εκπρόσωπος του κήπου Chan Liang. «Προειδοποιούμε τους τουρίστες να μην βγάζουν τα χέρια ή τα δάχτυλά τους ούτε για μια στιγμή έξω από το κλουβί γιατί δεν ξέρουμε αν μια πεινασμένη τίγρης θα καταλάβει τη διαφορά».

Με το άνοιγμά του, το 2015, τα εισιτήρια για είσοδο στον ζωολογικό κήπο εξαντλήθηκαν για τρεις μήνες.

Read More

Το ανατριχιαστικό μυστήριο του καραβιού του θανάτου

Σκοτεινές ιστορίες με πλοία που εξαφανίζονται μαγικά από προσώπου γης περνούν από τη μια γενιά ναυτικών στην άλλη εδώ και αιώνες και έχουμε τον «Ιπτάμενο Ολλανδό» και το «Mary Celeste» ορόσημα στη θαλάσσια ανατριχίλα.

Εδώ όμως το μυστήριο γίνεται ακόμα πιο αλλόκοτο και εξωπραγματικό, καθώς δεν θα μιλήσουμε για πλοίο που εγκαταλείφθηκε από το πλήρωμά του, αλλά για εμπορικό που εξαφανίστηκε με σύσσωμους τους άντρες του!

Η σοκαριστική ιστορία του «SS Ourang Medan» αρχίζει λοιπόν μια μέρα του Ιουνίου του 1947 (ή του Φεβρουαρίου του 1948, σύμφωνα με άλλες αναφορές του καιρού), όταν πολυάριθμα πλοία που διάβαιναν τα στενά μεταξύ Σουμάτρας και Μαλαισίας (αλλά και ολλανδικοί και βρετανικοί υποσταθμοί) φέρονται να έπιασαν μια σειρά από σήματα SOS. Το επείγον μήνυμα του άγνωστου πλοίου ήταν σύντομο, αν και ανατριχιαστικά τρομακτικό: «Όλοι οι αξιωματικοί, περιλαμβανομένου του καπετάνιου, είναι νεκροί και βρίσκονται στο κατάστρωμα και τη γέφυρα. Πιθανότατα όλο το πλήρωμα είναι νεκρό».



Πριν διακοπεί η επικοινωνία, μεταδόθηκαν και μια σειρά σημάτων σε κώδικα Μορς, αν και το μήνυμα φαινόταν κωδικοποιημένο, και κατόπιν ξανακούστηκε η φωνή: «Πεθαίνω». Η τραγική δήλωση ακολουθήθηκε από νεκρική σιγή.

Το αμερικανικό εμπορικό «Silver Star» κατέφτασε πρώτο στη θαλάσσια περιοχή και βρήκε το ολλανδικό πλοίο άθικτο. Στο κατάστρωμα και τη γέφυρα εντοπίστηκαν πράγματι τα πτώματα των ναυτικών, όλα με τα μάτια και το στόμα ορθάνοιχτα, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν σημάδια τραυματισμού ή κάποιας άλλης εξόφθαλμης φονικής αιτίας. Τα σώματά τους ήταν μάλιστα σε στάσεις με τα χέρια προτεταμένα, σαν να είχαν αντικρίσει τον ανείπωτο τρόπο (σύμφωνα πάντα με τις καταθέσεις των ναυτών). Πριν προλάβουν βέβαια οι αμερικανοί ναυτικοί να εξετάσουν τα πτώματα, το πλοίο τυλίχθηκε μυστηριωδώς στις φλόγες κι έτσι αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν άμεσα.

Ο θρύλος του ολλανδικού «Ourang Medan» γνώρισε τις δικές του δόξες και από την πρώτη στιγμή μια μεγάλη πληθώρα περισσότερο ή λιγότερο πιθανών σεναρίων επιστρατεύτηκαν για να εξηγήσουν το αλλόκοτο μυστήριο. Τα συγκεκριμένα ηλιόλουστα στενά είναι εξάλλου διαβόητα για τους κινδύνους που κρύβουν στο εσωτερικό τους και κανείς δεν πίστεψε ότι το εμπορικό εξαφανίστηκε χωρίς τη βοήθεια κάποιας απόκοσμης αιτίας. Επίσημη μάλιστα αναφορά από τον Μάιο του 1952 ανέφερε ότι «τα παγωμένα πρόσωπα των πτωμάτων ήταν στραμμένα προς τον ήλιο με ορθάνοιχτα μάτια να καρφώνουν το κενό. Ακόμα και ο σκύλος του καραβιού βρέθηκε νεκρός με παρόμοια έκφραση με την ανθρώπινη παρέα του. Όσο για τον ασυρματιστή με το μυστηριώδες SOS, βρέθηκε επίσης νεκρός με τα δάχτυλα προσαρμοσμένα στον ασύρματο. Κανένα πτώμα δεν έφερε σημάδια τραυματισμού ή πάλης». Όσο για τη βύθιση του «SS Ourang Medan», η έκθεση αναφέρει: «Το πλοίο εξερράγη με τέτοια δύναμη που σηκώθηκε ολόκληρο έξω από το νερό πριν βυθιστεί γρήγορα».



Ακόμα και σήμερα, κανείς δεν ξέρει τι απέγινε το τραγικό πλήρωμα του ολλανδικού εμπορικού, καθώς το διαπρεπές μυστήριο κρατά επτασφράγιστα τα μυστικά του. Η πρώτη απόπειρα αποκάλυψης της μοίρας του «Ourang Medan» ήθελε να είναι έργο πειρατών, αν και αυτό δεν εξηγούσε τις απόκοσμες γκριμάτσες φρίκης των ναυτικών.

Κατόπιν ήρθε το σύννεφο μεθανίου ή άλλων τοξικών νεφών που περικύκλωσε υποτίθεται το πλοίο να εξηγήσει τα ανεξήγητα και το πράγμα κλιμακώθηκε σε συνωμοσιολογικό πάρτι με εχθρικούς εξωγήινους και εξοργισμένα φαντάσματα, συμβάλλοντας ωστόσο περαιτέρω στη γιγάντωση του θρύλου.

Κάποια στιγμή κάποιοι άρχισαν να αμφιβάλουν ακόμα και για την ίδια την ύπαρξη του ολλανδικού πλοίου, καθώς η ιστορία είχε μεγάλα κενά και η αξιοπιστία της αμφισβητήθηκε από σκεπτικιστικούς κύκλους. Τι συνέβη όμως στο «SS Ourang Medan» που τόσες δεκαετίες έρευνας δεν μπορούν να αποκαλύψουν; Τι σφράγισε τη μοίρα του που οι ιστορικοί της θάλασσας αποτυγχάνουν να ανακαλύψουν;

Η έρευνα για τα μητρώα του πλοίου στο νηολόγιο του Άμστερνταμ το μόνο που έκανε είναι να αναθερμάνει εκ νέου το μυστήριο, καθώς καμία αναφορά δεν υπήρχε για το πλοίο. Το ίδιο μάλιστα συνέβη και στα θαλάσσια κιτάπια Σιγκαπούρης και Μαλαισίας, κανένα ίχνος του εξαφανισμένου πλοίου.

Πλήθος ερευνητών προσπάθησαν κατόπιν να μάθουν τι είδαν οι αυτόπτες μάρτυρες τόσο του αμερικανικού «The Silver Star», που φέρονται να αποβιβάστηκαν στο κατάστρωμα του μοιραίου ολλανδικού, όσο και του δεύτερου αμερικανικού εμπορικού «City of Baltimore» που βρισκόταν εκεί κοντά (και έπιασε επίσης το SOS). Όλες οι απόπειρες των ερευνητών σε μισό και πλέον αιώνα να αποκτήσουν πρόσβαση στα ημερολόγια των πλοίων συνάντησαν την παγερή σιγή των ιθυνόντων, παρά τον μύθο που περιέβαλε πια το «SS Ourang Medan».



Ομάδα ερευνητών που παρακολούθησε την υπόθεση για 45 χρόνια ισχυρίστηκε ότι το πλήρωμα του μοιραίου καραβιού ενδέχεται να έπεσε θύμα πειραμάτων βιολογικού πολέμου: κάποιο φονικό αέριο απελευθερώθηκε στην ατμόσφαιρα και εξόντωσε τους ναυτικούς, απαγορευμένο φυσικά από τη Σύμβαση της Γενεύης, γι’ αυτό και κάποιοι παρακρατικοί έσπευσαν να το εξαφανίσουν από προσώπου γης. Αυτή παραμένει μια καλή υπόθεση και σίγουρα πολύ καλύτερη από εξωγήινους και πνεύματα του άλλου κόσμου!

Σε κρατική συγκάλυψη έχουν καταλήξει μάλιστα μερικές ακόμα θεωρίες για το «Ourang Medan», που τώρα το θέλουν να μεταφέρει στα αμπάρια του επικίνδυνους βιολογικούς παράγοντες ή τοξικά αέρια. Μέχρι και η διαβόητη Μονάδα 731 του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού έχει μπλεχτεί στην υπόθεση, καθώς ήταν περιβόητη για τα αντιδεοντολογικά και φρικιαστικά εν πολλοίς πειράματα πάνω σε ζωντανούς ανθρώπους. Πώς έφτασε βέβαια το αέριο της Μονάδας 731 μέχρι τα νότια στενά της Θάλασσας της Κίνας παραμένει μυστήριο.

Όπως και με τόσα ακόμα μυστήρια του κόσμου μας, είναι πολύ πιθανό η αλήθεια για τον χαμό των ναυτικών να παραμείνει για πάντα στα έγκατα της θάλασσας. Αν και το γεγονός παραμένει ότι τα περισσότερα σενάρια δεν λαμβάνουν υπόψη το πολύ απλό αλλά και απτό γεγονός ότι δεν υπήρξε ποτέ απόδειξη ή έστω ένδειξη για την ύπαρξη του «Ourang Medan»! Ούτε καταγραφές σε νηολόγια, ούτε τιμολόγια από τα φορτία του, ούτε ασφαλιστικά ντοκουμέντα, ούτε μητρώα για τον ανεφοδιασμό του, ούτε καν αποδείξεις για την κατασκευή του σε κάποιο ναυπηγείο του πλανήτη! Οι περισσότερες πηγές δεν μπορούν καν να συμφωνήσουν αν το πλοίο ήταν ολλανδικό ή ινδονησιακό.

Μπορεί λοιπόν να είναι άλλη μια ιστορία του νερού που διηγούνται οι θαλασσόλυκοι με τις πίπες τους στο χέρι και να μην υπήρξε ποτέ; Ποιος να πει…

Read More

Η «Πύλη της κολάσεως» και άλλοι συναρπαστικοί προορισμοί για εναλλακτικά ταξίδια

Για έναν λάτρη των ταξιδιών και των καινούργιων εμπειριών, μία μόνο ζωή πιθανότατα δεν αρκεί για να πει: «Φτάνει. Τα είδα όλα». Εάν επιχειρήσουμε να καταγράψουμε όλα εκείνα τα υπέροχα μέρη του πλανήτη που θα θέλαμε να επισκεφτούμε, οι περισσότεροι από εμάς θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια μακροσκελή λίστα προορισμών.

Με την αυγή του νέου αιώνα μια νέα σειρά από ελκυστικές τοποθεσίες πολιτιστικής, ιστορικής, επιστημονικής και φυσικής ομορφιάς κερδίζουν έδαφος στις προτιμήσεις των τουριστών, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση για τις νέες γενιές.

Σπηλιές και παγετώνες που σου αποκαλύπτουν την εξωπραγματική ομορφιά τους, εντυπωσιακά επιτεύγματα της επιστήμης που προσκαλούν τους επισκέπτες, ταξίδια στα βάθη της θάλασσας και πολλές ακόμη επιλογές για τους ταξιδιώτες του σήμερα.

Το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου



Αποκαλούμενο και ως «ο κρυφός κήπος της Εδέμ», το σπήλαιο Hang Son Doong στο εθνικό πάρκο Phong Nha-Ke Bang του Βιετνάμ είναι το μεγαλύτερο γνωστό του κόσμου. Ένα εντυπωσιακό ποτάμι διαπερνά το σπήλαιο, το όνομα του οποίου σημαίνει άλλωστε «ποτάμι στο βουνό». Η είσοδός του γιγάντιου σπηλαίου εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1991 από έναν αγρότη, τον Ho Khanh. Περίπου 20 χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 2009, με τη βοήθεια του Ho Khanh, βρετανοί σπηλαιολόγοι άρχισαν τις έρευνες για τον εντοπισμό του.



Τα τελευταίο χρόνια, το εντυπωσιακό σπήλαιο έχει μετατραπεί σε πόλο έλξης για τους τουρίστες ανά τον κόσμο.

Το σπίτι του «σωματιδίου του Θεού»


Στο σπίτι του σωματιδίου Χιγκς, γνωστού και ως «σωματιδίου του Θεού», στην Ελβετία, φιλοξενείται ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων. Αφού διαψεύστηκαν οι φόβοι ότι ο επιταχυντής «θα δημιουργήσει μια μαύρη τρύπα, που θα καταπιεί τη Γη και ίσως το Σύμπαν», οι εγκαταστάσεις του CERN άνοιξαν τις πόρτες τους για επισκέπτες, περιορισμένου αριθμού και σε συγκεκριμένες ημέρες που είχαν προκαθοριστεί. Η τελευταία τέτοια προγραμματισμένη ανοιχτή επίσκεψη έγινε το 2013.

Απόδραση στο διάστημα



Η Virgin Galactic, ιδρυτής της οποίας είναι ο μεγιστάνας Ρίτσαρντ Μπράνσον, υπόσχεται ένα πρόγραμμα διαστημικού τουρισμού. Παρά το σοκ που προκάλεσε η έκρηξη του διαστημοπλοίου SpaceShipTwo κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής πτήσεις τον περασμένο Νοέμβριο, ο Μπράνσον επιβεβαίωσε την επιμονή του στο σχέδιό του.

Περισσότεροι από 700 επίδοξοι τουρίστες του διαστήματος έχουν κάνει κράτηση, με την τιμή των εισιτηρίων να αγγίζει τα 250.000 δολάρια. Ο ίδιος ο Ρίσταρντ Μπράνσον, ένας από τους πιο περιπετειώδεις και αναγνωρίσιμους επιχειρηματίες, είχε δηλώσει ότι θα ήταν επιβάτης στην πρώτη πτήση μαζί με τον γιο του.

Γορίλες στην ομίχλη



Οι εντυπωσιακοί γορίλες του βουνού αποτελούν ένα είδος προς εξαφάνιση, αφού υπολογίζεται πως περίπου 800 έχουν απομείνει σε όλο τον κόσμο. Εάν λοιπόν θέλετε να προλάβετε και να τους δείτε, μια καλή επιλογή είναι το εθνικό πάρκο Virunga, κατά μήκος των συνόρων της Ρουάντα, της Ουγκάντα και του Κονγκό.

Χάρη στη Ντάιαν Φόσεϊ αλλά και τη μεταφορά των εμπειριών της στη μεγάλη οθόνη, οι «Γορίλες στην Ομίχλη» απέκτησαν μεγάλη δημοφιλία. Μια επίσκεψη στο πάρκο Virunga απαιτεί από τον επισκέπτη να ακολουθεί αυστηρούς κανόνες ασφαλείας και η αξία της κυμαίνεται από 400 έως και 750 δολάρια ημερησίως. Οι επισκέπτες δεν μπορούν να περνούν περισσότερο από μία ώρα με τους γορίλες, ενώ απαιτείται από αυτούς να μιλούν σιγά, να στέκονται σε απόσταση ασφαλείας από τα ζώα, να αποφεύγουν την οπτική επαφή κ.ά.

Μια έναστρη νύχτα στην έρημο



Σε υψόμετρο 2.600 μέτρων στην έρημο Ατακάμα της Χιλής δεσπόζει το υπερμεγέθες διαστημικό τηλεσκόπιο VLT. Είναι φτιαγμένο από συνδυασμό τεσσάρων μεμονωμένων τηλεσκοπίων και θεωρείται ένα από τα καλύτερα του κόσμου. Οι συνθήκες που επικρατούν στην έρημο Ατακάμα θεωρούνται ιδανικές για τη λειτουργία του, λόγω της απολύτως καθαρής θέας και της εξαιρετικής ξηρασίας που επικρατεί στην περιοχή.

«Ξοδέψαμε πολύ χρόνο, ψάχνοντας πιο βουνό έχει τον καθαρότερο ουρανό. Ποιο έχει τις περισσότερες ανέφελες νύχτες και πιο τις λιγότερες αντανακλάσεις τη νύχτα. Αυτό εδώ ήταν το καλύτερο. Και γι’ αυτό κατασκευάζουμε το τηλεσκόπιο εδώ», εξήγησαν οι επιστήμονες.



Τον περασμένο Μάρτιο δόθηκε η δυνατότητα σε επισκέπτες να περιηγηθούν σε χώρους των εγκαταστάσεων στην έρημο Ατακάμα.

Η παγωμένη ομορφιά της Αλάσκας



Η απόκοσμη και ψυχρή ομορφιά του παγετώνα Mendenhall στην Αλάσκα αποτελεί ένα θέαμα που σου κόβει την ανάσα. Ο παγετώνας άρχισε να σχηματίζεται πριν από περίπου 3.000 χρόνια και σταμάτησε να αναπτύσσεται στα μέσα του 17ου αιώνα. Έχει πλέον αρχίσει να λιώνει...

Ο Τζάρεν Κάρλσον και ο Τζέισον Νέλσον είναι δύο ορειβάτες που έζησαν πρόσφατα την εμπειρία του και κατέβηκαν σε βάθος περίπου 1.600 μέτρων μέσα στον παγετώνα: «Είναι αρκετά τρομακτικό. Φανταστείτε ένα πηγάδι μέσα στον πάγο, με βάθος 40 ορόφων, και ένα τεράστιο ποτάμι νερού να πέφτει σε αυτό».



Καθώς ο παγετώνας λιώνει, αποκαλύπτει τις εντυπωσιακές παγωμένες σπηλιές του. Μάλιστα η οροφή μίας από αυτές τις σπηλιές κατέρρευσε μερικώς το 2014, ενώ για την περιήγηση στους χώρους του παγετώνα συνιστάται η συνοδεία ειδικών οδηγών.

Ο κόσμος της Ferrari στο Άμπου Ντάμπι


Το θεματικό πάρκο «Ferrari World» στο Άμπου Ντάμπι άνοιξε τις πύλες του το 2010. Ανάμεσα στα καταστήματα, τα ιταλικά εστιατόρια και τα πολλά εντυπωσιακά παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους ξεχωρίζει το τρενάκι Formula Rossa, το οποίο επιταχύνεται από στάση μέχρι τα 240 km/h σε 4,9 δευτερόλεπτα και ακολουθεί μια διαδρομή 2,07 km η οποία έχει μέγιστο ύψος 52 μέτρα.

Ταξίδι στα βάθη της θάλασσας


Στο νησί Ροατάν της Ονδούρας οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα κατάδυσης στα βάθη της Καραϊβικής. Ο ιδιοκτήτης του Roatan Institute of Deepsea Exploration, Καρλ Στάνλεϊ σχεδίασε στις αρχές του 2000 ένα μικρό υποβρύχιο σκάφος, το Idabel, που μπορεί να φτάσει με ασφάλεια στα πιο βαθιά σημεία της Καραϊβικής. Το κόστος για όσους τολμούν να δοκιμάσουν την εμπειρία εξαρτάται από το βάθος που επιλέγουν, ενώ το ταξίδι μπορεί να διαρκέσει και έως 9 ώρες. Τα ταξίδια με το Idabel έχουν σχεδιαστεί για δύο επισκέπτες και έναν οδηγό κάθε φορά, ωστόσο ανάλογα με το βάρος των επιβαινόντων ο αριθμός μπορεί να ρυθμιστεί.

Η Μέκκα της Ισλαμικής Τέχνης



Το 2008 η ισλαμική τέχνη απέκτησε το καινούργιο της «σπίτι», το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης στη Ντόχα του Ντακάρ. Το μουσείο, που βρίσκεται στο δικό του νησί, φιλοξενεί χειρόγραφα, υφάσματα και άλλα αντικείμενα τα οποία συγκεντρώθηκαν την τελευταία εικοσαετία και αποτελεί μια από τις πλέον σημαντικές συλλογές ισλαμικής τέχνης. Η προέλευση των αντικειμένων ποικίλλει: από την Ισπανία, την Αίγυπτο, το Ιράν και το Ιράκ ως την Τουρκία, την Ινδία και την Κεντρική Ασία.

«Το μουσείο είναι αντικείμενο. Θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε σαν γλυπτό», είχε δηλώσει ο σχεδιαστής του Ι.Μ. Πέι, ο οποίος κατάφερε να δημιουργήσει μια δυναμική κυβιστική σύνθεση από τετράγωνα και οκτάγωνα κομμάτια κολλημένα το ένα επάνω στο άλλο, με αποκορύφωμα έναν κεντρικό πύργο.

Οι εντυπωσιακοί κήποι Μπαχάι στη Χάιφα





Οι εντυπωσιακοί κήποι Μπαχάι στη Χάιφα του Ισραήλ αποτελούνται από μία σειρά από 19 επίπεδα κήπων που πλαισιώνουν το Μαυσωλείο του Μπαμπ, με τον χρυσό τρούλο του. Στις πλαγιές του Καρμήλιου Όρους, προσφέρουν μοναδική θέα στην πόλη της Χάιφα, στη Μεσόγειο θάλασσα και στα υψώματα της Γαλιλαίας. Τον Ιούλιο του 2008 συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.

Ναός Akshardham



Η ιστορία, η κουλτούρα, η τέχνη και οι αξίες της Ινδίας σε έναν ναό. Χτισμένος το 2005, ο μεγαλύτερος ινδουιστικός ναός Akshardham στο Νέο Δελχί αποτελεί ένα μεγαλούργημα με 20.000 αγάλματα, φλοράλ μοτίβα και περίτεχνους σκαλιστούς κίονες. Το κτίριο, ένας συνδυασμός του παλιού και του νέου, βρίσκεται σε μια έκταση 100 εκταρίων δίπλα στον ποταμό Yamuna και καλύπτεται από θαυμάσιους κήπους με σιντριβάνια.

Η πύλη της κολάσεως στο Τουρκμενιστάν



Η «πύλη της κολάσεως», όπως έχει αποκληθεί, αποτελεί έναν γιγάντιο κρατήρα στην έρημο Καρακούμ, στο Τουρκμενιστάν, ο οποίος δημιουργήθηκε από γεωλόγους που μελετούσαν την περιοχή πριν από περίπου 40 χρόνια.

Το 1971, ερευνητές από την Σοβιετική Ένωση στην προσπάθειά τους να ανοίξουν μια τρύπα στο έδαφος, έπεσαν πάνω σε μια σπηλιά φυσικού αερίου. Το έδαφος στο σημείο κατέρρευσε, αποκαλύπτοντας έναν κρατήρα διαμέτρου 70 μέτρων. Καθώς ανησυχούσαν ότι το άνοιγμα θα απελευθέρωνε στην ατμόσφαιρα δηλητηριώδη αέρια, οι γεωλόγοι αποφάσισαν να βάλουν φωτιά, εκτιμώντας ότι θα έκαιγε για μερικές μέρες έως ότου εξαντληθούν τα εύφλεκτα αέρια. Ο κρατήρας όμως παραμένει φλεγόμενος έως και σήμερα.



Η «πύλη της κολάσεως» στο χωριό Νταρβάζα (που σημαίνει πύλη), βρίσκεται περίπου 260 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας του Τουρκμενιστάν, Ασγκαμπάτ. Η χρυσαφένια της λάμψη είναι ορατή σε μια ακτίνα αρκετών χιλιομέτρων.

Ένα γυάλινο μονοπάτι στον ουρανό



Η πρόταση αυτή δεν απευθύνεται σε καμία περίπτωση σε όσους υποφέρουν από υψοφοβία. Στο βουνό Tianmen στο εθνικό πάρκο Zhangjiajie της Κίνας δημιουργήθηκε το 2011 ένα γυάλινο μονοπάτι σε ύψος πολλών εκαντοντάδων μέτρων. Το τρομακτικό μονοπάτι δίνει τη δυνατότητα στους τολμηρούς επισκέπτες να βλέπουν το… κενό μέσα από το γυαλί.


Στη νήσο Έλις ως... τουρίστας





Η νήσος Έλις αποτέλεσε το βασικό σημείο εισόδου εκατομμυρίων μεταναστών στις ΗΠΑ από το 1800 έως τα μέσα του 1900. Σήμερα έχει μετατραπεί σε ένα σημαντικό αξιοθέατο, που περιλαμβάνει και το Μουσείο Μετανάστευσης, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το κτίριο του νοσοκομείου, με τις φωτογραφίες των ασθενών του στους τοίχους.

Read More